discussion İncir Yetiştiriciliği

[Snell479]

İncir sıradan bir meyve değildir, aslında bir meyve bile değildir.
Teknik olarak incirler; ters çiçeklerdir. İncir ağaçları; badem ve kiraz ağaçları gibi diğer meyve ağaçları gibi çiçek açmaz.
İncirlerin çok ilginç bir hikayesi vardır.

Öncelikle, teknik olarak bir meyve değil, doğanın bir kural ihlalidir. Üremek için kurban edilmiş bir eşek arısına veya içinde ölen bir böceğe ihtiyaçları vardır.

İncirler; incir olarak bildiğimiz kırmızı renk tonları olan bu büyük koyu kozanın içinde açan ters çiçeklerdir.
Her çiçek "aquenyum" adı verilen tek bir ceviz ve tek bir tohum üretir.

İncir çeşitli bitkilerden oluşmaktadır ve bu özelliği çıtır dokuya etki etmektedir.
Aslında bir incir yediğimizde yüzlerce meyve yemekteyiz.
Ancak en inanılmazı incir çiçeklerinin üremek için ihtiyaç duyduğu özel tozlaşma sürecidir.

Diğer meyvelerde olduğu gibi arıların rüzgarla polen getirmelerine bağlı değillerdir.
Bu sebeple incir arısı olarak bilinen özel bir arı türüne ihtiyaçları bulunmaktadır.

Bu arılar, incirin büyümesi için gerekli genetik materyallerini taşır ve incirlerin çoğalmasını sağlamaktadır.
İncir arıları; incir olmadan yaşayamaz çünkü larvalarını meyvenin içine bırakmaktadırlar. Bu ilişki ortak yaşam veya karşılıklılık olarak bilinmektedir.

(Not: İncir, dişi ve erkek ayrı ağaçlardır. Erkek incirin meyvesi yenmez.

İncirin olabilmesi için döllenmeye ihtiyaç vardır. Bu yüzden incir ağaçlarının arasına ilek asılır. İlek erkek incirdir. Döllenme için mutlaka ileke , her türlü sinek ve arıya ihtiyaç vardır.
Hatta bazı yerlerde ilek borsası kurulur.

İncirde döllenmeden sonra ilk giren incirin enzimi ile yok olur. Yumurtalar ise larvanın sineğe dönüşmesinden sonra o delikten çıkar. İçerde kalmaz.
Döllenme bitince incir oluşmaya başlar.

 

[quatro]

Mesela benim şöyle bir fikrim veya alışkanlığım vardır, yediğim meyve çekirdeklerini atmam. Biriktiririm ve bir yere gideceğim zaman yanıma alır, onları, özellikle yol kenarlarında, kırsal alanlarda imkanım varsa toprağa gömerim, yoksa da toprağa doğru fırlatırım.

İncir de bu meyvelere dahildir. Özellikle de, ezilmiş ya da yenemeyecek durumda olan incirleri, bir A4 üzerine küçük parçalara ayırır, kurutur ve ufalayıp çekirdeklerini ayırırım. Dışarı çıktığımda da ilk fırsatta onları toprakla buluştururum. Kimbilir belki bir şekilde, yeşerir, büyür, kocaman bir ağaca dönüşür ve meyve verir, diye düşünürüm. Kimbilir belki oradan geçmekte olan güzel bir insanım, aracını durdurur, ailesiyle, çoluk çocuk, torun tombalak, ağaçtan meyve toplarlar, kimbilir belki bir kuş oraya yuva yapar, yavrularını meyve ile besler diye kurarım hayal dünyamda...

Belki aranızdan birileri, uzun yıllar sonra yolda giderken, yol kenarında bir meyve ağacı görürse... Why not? Kimbilir. Uzun yıllardır kendime böyle bir görev edinmişliğim vardır naçizane...