Yurtdışındayım, yalnızım ve fakirim

[erdogans]

Herkezin hayatı farklı farklı tabi, kimisi küçükken getirilmiş yurt dışına, kimisi ailesiyle birlikte almış bavulu gelmiş, kimiside benim gibi yalnız olarak bavulunu almış ve gelmiş. Aslında şayet geride bıraktıklarınla sık sık görüşebiliyorsan, istediğin zaman uçağa atlayıp geri gidebiliyorsan, yurt dışında olmak, kötü birşey değil. Tam tersi, insan bir çok şey öğreniyor, belki zekası daha çok artıyor, kafası daha çok çalışmaya başlıyor, yoktan hayat kurma becerisine sahip oluyorsunuz, yeni diyarlar görüyorsunuz, yeni şehirler keşfediyorsunuz, yeni kültürler öğreniyorsunuz, yeni insanlarla tanışıyorsunuz, Türkiye deki bir çok insan size gıptayla bakabiliyor, ama yaşayabileceğiniz güzel ve değerli şeyler hep kişilerin becerisine ve şansına bağlı şeyler, kimileride topu dikiyor.

yurtdışındayım, yanlızım kelimelerini bir bütün olarak alırsak, işte bu çok kötü birşey. muhtelemen bu kişiler gittikleri ülkelerin dillerinide bilmiyorlar. işlerine gidip geliyorlar, işyerinde iş arkadaşlarıyla konuşuyorlar ama hiç bir zaman gerçek ilişkiler kuramıyorlar, bir süre sonra otomatiğe bağlamış gibi işe git gel olmaya başlıyor hayat, evde ise hayat dört duvar arasına sıkışmış, evini türkiye ye çeviriyorlar, sanki orası hiç yurt dışı değilmiş gibi, türk televizyonlarını seyrediyorlar, türk takvimi asıyorlar duvara, kimisi namaz kılıyor, seccadesini koyuyor odanın bir tarafına, ve tesbihini, kimisi türkiye de bıraktığı sevgilisini özlüyor, ya onu yanına almaya çalışıyor, yada geri dönmek için gün sayıyor. gerçi özlemi yaşamak ta güzeldir.

işin en kötüsüde böyle birinin olmaması, öyle olsa en azından bir gün kavuşma ümitleri olur, kavuşacak biride olmayınca, dışardaki kadınlarda arıyorlar mutluluğu, şanslılar birilerini buluyor sevişecek, bulamayanlar para karşılığı yapıyor. Düşünsenize ne kadar büyük yalnızlık, sevgiliniz yok, yurt dışındasınız, belki çok çekici biride değilsiniz, fahişeye gidiyorsunuz, vizitesini verip ilişkiye giriyorsunuz, sonra işinizi görüp üstünüzü başınızı düzeltip dışarı çıkıyorsunuz. yolunuza devam ediyorsunuz.

Almanyada yaşayan bazı türklerden, almanyadaki bir gurup türk erkeğinin, eline ne geçirirse affetmediğini duydum, kadın erkek farketmiyormuş. hangi şartlar hangi durumlar insanları bu şekilde yaşamaya itiyor araştırmak lazım...

neyse, son olarak şunu söylemek istiyorum, yurtdışı, yalnızlık ve fakirlik... tam bir garibanlıktır aslında, geri gitsen gidemezsin, kalsan ne tat verir ne zevk. yaşamaya çalışırsın işte... kimileride diyecek ki aklını kullan, hayatını güzelliştir, sev sevil... bunlar bir yerden sonra kurgulanarak yaşanacak şeyler değil ki. kurgu bir yere kadar dır..

[mesut_tr]

dünden devam:

ailevi yasantimiza gelince: sülale tamamen ya istanbulda yada viyana'da, ondan dolayi viyana'ya gelseydik sahip cikanimiz olurdu, yardimci olurlardi, maddi manevi cok zorluk cektik, inanilmaz derecede, ama maddi anlamda hic kimse yanimizda olmamakla birlikte daha kötüsü manevi anlamda bile, yani kurtlar sofrasina oturduk anliyacaginiz, kurban kesemedigimiz zamanlar oldu, alisveris yapamadigimiz, benzin parasi bulamadigimiz, evde iki kirik koltuk vardi ilk geldigimizde..
herseye sil bastan baslamak nedir cok iyi biliyorum,isden cikti babam kendi kendine calismaya basladi, allah yüzümüze bakti, ilkin mobilya, sonra araba diyerek biraz yenilenmeye basladik, allah yüzümüze bakti devaminda avcilar'da bir arsa ve yine yeni bir araba...kurban kesemiyorduk ilk senemizde, üstüne türkiye'dede burda para icinde yüzdügümüzü düsünen amcam ve babaannem'ler,onlarin kurbanlarini kesiyoruz ama kendimiz kesemiyoruz, oda borcla, neyse türkiye'ye tatilde yok, nasil olsun, borclar yedi bitirdi, söylemesi ayip 5sene icinde 72500 frank civari borc kapadik, inanilmaz zamanlardi, sadece para harcanmasin diye disari cikmadigimiz, bütün gün evde oturdugumuz günleri bilirim ben, hani ara sira cocuk gibi davrandigima bakmayin, ben 10 yasimda olgunlastim, 10yasimda büyüdüm, aile'nin bütün sikintilarina sahit oldum, haftasonlari calismaya bile gittigim günler oldu, ondan dolayi ara sira cocuk gibi davranma hakkini kendimde alasiyla görüyorum..
simdiye gelelim; allah'a sükür paramiz var, babam kendi sirketini kurdu calisiyor cok sükür, araba aldik yine, e yaptiriyoruz istanbul'da, gurbette para varmis da biz yeni görmeye basladik..
bugün zamaninda bize hem manevi hemde maddi anlamda yalniz birakanlar etrafimizdan hic eksik olmuyorlar, kardesleri olduk, akrabalari olduk, hatirlandik, demekki para olmayinca dos da olmuyormus, bunu iyi anliyorum artik, ve hic kimseye dostum kadar güvenmiyorum, dostum demiyorum, cünkü zamaninda bizi yalniz birakanlar da onlardi, bugün bize sahip cikanlarda, allah hidayet versin onlara insallah, zamaninda köyümüze gidipde onlar yoldan ciktilar, kari kizla geziyorlar, alkol iciyorlar diyenlerde onlardi bugün sözde gurur duyanlarda..
anladimki buralar kurtlar sofrasi, kivircik ali derdi, buralarda dost bildigin isirgan otu, aynen öyle iste, hic ummadigin anda en agir darbeyide ondan yiyorsun en büyük destegide ondan görüyorsun...
ben bir siyasi harekatin icerisine girdim cok sükür, zaten siyaset'e fazla düskünümdür, görevde aldim ve gercek arkadaslarida gördüm, zamaninda hic tanidigim türk yokken suan her hafta gördügüm arkadasim dedigim insan sayisi 300 den asagi degildir, hersey zaman istiyormus, zamanla oluyormus, ancak anladimki cocuklar büyüyene kadar her aile zorluklar ceker ancak cocuklar iste büyüdügü zaman, is güc sahibi oldugu zaman iste o zaman ferah-refah bir hayat...
keyfimize diyecek yok cok sükür...
ha gurbetteyiz, rahatiz ama yinede hala istanbul klipleri izledigimizde, ülkemizde iyi seyleri görmekte, kapikule'ye vardigimizda o türk bayragini gördügümüzde gözlerimizde dolmadan olmuyor, icimizde hep bir bosluk vatan hasreti, ne kadar rahatta olsan ne demisler bizde bir söz vardir, asagi yukari söyle biliyorum: bülbül'ü altin kafes'e koymuslar, yinede vatanim vatanim demis, bizimkide o hesap iste...

[Misafir 824]

Vay be bu konu 2009 da konuşulmuş ama şimdi 2015 ve bu kardeşiniz atanamayan bir öğretmen o da italya ya gitmek istiyor...

[Misafir 73e]

10 sene amerikada yasadim.Para ve sosyal yasam guzel vatan hasreti disinda.

[kaan0703]

çok bir yer olmasada gezdigim özellıkle avrupada saymadım ama 15 ulke vardır gecen hafta kıbrısa, yıllar sonra gıttım her yer, kıbrıs bile bizden daha uygar geldi bana..ama bu demek degildir avrupada yaşamak istiyorum..