Ermeni bir işadamı ABD'ye şantaj yaparak MHP'li Aktan'ı konuşturmamak istedi
ABD'de Utah Üniversitesine 1.2 milyon dolar bağış yapma sözü veren bir Ermeni iş adamı, MHP Milletvekili emekli Büyükelçi Gündüz Aktan'ın 1915 olaylarına ilişkin 5 şubatta yapması planlanan konuşmasının iptal edilmemesi halinde, üniversiteye yardımdan vazgeçme tehdidinde bulundu.
Ermeni lobisi, Gündüz Aktan'ın iki farklı Amerikan üniversitesinde yapacağı konuşmaları engellemek için, üniversiteler nezdinde büyük bir baskı kampanyası yürüttü. Aktan'ın, Indiana Üniversitesindeki konuşması, üniversite yönetiminden de gelen baskılara rağmen, programın düzenleyicisi Prof. Kemal Sılay'ın ''bu toplantının yapılmasını kimse engelleyemez'' yönündeki kararlı duruşu sayesinde yapıldı.
Indiana Üniversitesi Türk Etüdleri Programı Osmanlı ve Modern Türk Etüdleri Kürsüsü Profesörü Sılay, A.A muhabirine yaptı açıklamada, ''konuşma başarıyla gerçekleştirilmiştir'' dedi.
''ÜNİVERSİTE TARİHİNİN EN PAHALI KONUŞMASI''
Utah Üniversitesi yönetiminin, Gündüz Aktan'ın konuşmasını iptal etmemesi halinde, üniversiteye 1.2 milyon dolar yardım sözü veren Ermeni bir iş adamının, bu yardımdan vazgeçeceğini bildirmesi nedeniyle endişelendiğini belirten Yavuz, ''o takdirde Gündüz Aktan'ın konuşması, bu üniversitenin tarihinin en pahalı konuşması olacak'' diye konuştu.
Ermeni lobisinin kampanyası çerçevesinde, Uluslararası Soykırım Akademisyenleri Birliği tarafından, her iki üniversitenin yönetimine gönderilen bir mektupla, Aktan'ın konuşması iptal edilmediği takdirde, Ermeni tezlerine destek veren ''Ermeni soykırımı'' başlıklı bir filmin gösterilmesi talep edildi. Bu film, Ermeni lobisi tarafından Amerikan kamu televizyonu PBS'e yaptırılmıştı. Mektupta Aktan, ''milliyetçi ve soykırım inkarcısı'' olarak nitelendirildi.
Türk tezlerini anlatanlar "milliyetçi ve soykırım inkarcısı" oluyor ama onları dinleyenler "doğru" insanlar oluyor. Bu kadar bağnaz ve yobaz bir düşünce olur mu? İnkarcı demek ile yalanı inkar etmek arasında çok büyük farklar var. Türkiye 3 senedir tarihçiler komisyonu fikrini öne sürüyor. Birşeyler yapmaya ve bu konuda bir yol almaya çalışıyor. Tek taraflı anlatım ile iki tarafında dinlemesi arasında dağlar kadar fark var. Adaletin terazisi tek taraflı değildir, bu teraziye iki tarafta biner ve adalet buna göre sağlanır. Ama bakıyoruz diaspora Ermenileri hem iddia ediyorlar hemde terazinin iki tarafına da binmek istiyorlar. Bunun adı yobazlıktan başka birşey değildir.
ABD şimdiye kadar Ermenilerin iddialarını dinledi. Birde bizi dinlesinler bakalım. ABD toplumunun bizi dinlemesinden kaybedeceği nedir? Elbette hiçbir şey. Peki diaspora Ermeniler neden bunu istemiyor? 1.2 milyon doları konuşmamamız için gözden çıkarıyorlar, peki konuşmak için bu harcamayı neden yapmıyorlar? Nasılsa herkez bizi dinliyor, Türkleri kimsenin dinlemesin mantığı ne ahlakla ne de bu dünyanın üzerindeki adalet kavramıyla nitelendirilebilir. Bu düpedüz kandırmacadır. Suçlanan bir insan varsa bu insan üstüne atılan iddiaları savunmak ve bununla ilgili ortaya savunmasını koymak durumundadır. Ancak "sen suçlusun savunmada yapmayacaksın, konuşmayacaksın, düşünmeyeceksin, söylemeyeceksin, anlatmayacaksın, ispatlamayacaksın" şeklinde bir yaklaşımın hiçbir mantığı olmadığı gibi bunun adı düpedüz paranoyaklıktır. Hemde ağır şizofreni altında paranoyaklık.
Size katılıyorum. Yapılan bağışa şart koşmak, bu paranın bağış değil bahşiş olduğunu gösterir. Asıl bu olayın dünya medyasına yansıması lazım. Amerikan-ermeni konseyi başkanı Brian ardouny bir röportajda: "soykırımı tarihsel olarak ispatlamamıza gerek bile yok çünkü politik olarak zaten kabul edildi" demişti. Bizden bu konuyla ilgili çaba gördükçe ve batının kafasinda şüphe oluştukça ermeni lobilerinin paçaları tutuşuyor...
Kanada `da yaşayan Türkler , Ermeni diasporasının desteğiyle bu sonbahar döneminde Toronto `da liselerde okutulması planlanan tek taraflı `soykırım ` eserini, 11 bin imza toplayarak ders kitabı listesinden kaldırtmayı başardı.
Kanada `da önümüzdeki sonbahar dönemi için müfredata giren `soykırım ` kitabı okuma listesinden kaldırıldı.
Kanada `da yaşayan Türklerin şikayetleri sonucunda, `Olağanüstü Şeytan : Soykırım Tarihi`nin Özeti isimli tek taraflı yapıtın, Toronto `da 11. sınıflara ders kitabı olarak okutulmasına izin verilmedi. Kitabın yazarı kitabının Türklerin baskısı sonucu okuma listesinden çıkarılacağını tahmin ettiğini belirtirken, küçük bir grubun komiteyi etkilemesine şaşırdığını ve çok kızgın olduğunu ifade etti.
Turkish Journal `de yer alan habere göre kitabı listeden çıkaran komite ise, eserin içerik olarak tarihi bilgilerden uzak olduğu gerekçesiyle okutulmaması kararına vardığını açıkladı. Kanada Türkleri Konseyi başta olmak üzere Kanada `da yaşayan Türkler , kitabın okutulmaması için 11 bin imza toplamışlardı. Konsey yönetiminden Dr. Kevser Taymaz sonucu, Kanada `da Türkler açısından çok önemli bir gelişme olarak yorumladı. Kitabın tek taraflı bilgiler içerdiğini belirten Dr. Taymaz , ancak `Tarihi gerçekler, saptırılmadan, iki tarafının gerçekleri verilerek anlatılmalı ve soykırım olup olmadığına öğrenciler karar vermelidir` diye konuştu.
Ermenilerin girişimiyle `İnsanlığa Karşı Soykırım ve Suçlar` dersinde okutulması planlanan ve kursun kitapları arasına sokulan Barbara Coloroso`nun eseri yanlış bilgiler sunarken, Türkler hakkında düşmanlık ve aşılayıcı ifadeler içeriyordu. Söz konusu kitap, Toronto Bölgesi Okul Yönetimi tarafından bu sonbahar döneminde okutulmak üzere zorunlu kitaplar listesine eklenmişti.
Kitapta 2. Dünya Savaşı sırasında Yahudi Soykırımında 6 milyon masum insanın Naziler tarafından öldürülmesi ve 1994 yılında Rwanda `da Hutus`lar tarafından bir milyona yakın Tutsi `nin öldürülmesinin yanında, 1895, 1909 ve 1915 yıllarında milyondan fazla Ermeni `nin katledildiği iddia ediliyordu
Kanadalı vatandaşlarımıza helal olsun Tek taraflı ve uydurma tarih yerine gerçek ve tarafsız tarih okutulması her zaman gelecek nesiller için en iyisidir.
Türkiyenin başını ağrıtan bu konuyu nihai olarak çözüme kavuşturması uzun ve orta vadeli politikaları için bir gerekliliktir. Şimdi kimse kalkıpta Sözde Ermeni Soykırımını kabul eden ülkeler orada yaşayan Ermenilerin oylarına göz dikti demesin. Belki söylenenler doğrudur fakat mesele bence sadece oy ile sınırlı değildir. Meselenin tarihsel ve kültürel yönleri vardır. Biraz da bu açılardan ele almak gerekiyor meseleyi.
Meselenin tarihsel ve kültürel yönleri vardır. Biraz da bu açılardan ele almak gerekiyor meseleyi.
Evet, fakat biz bunu ısrarla istediğimiz, davet ettiğimiz halde Ermeniler yanaşmıyorlar. Türkiye'nin tarihçiler komisyonu, ortak araştırma kurulu gibi konuları şimdiye kadar hep reddedildi. Çünkü eğer konuya bu yönden bakarsanız asla bir soykırım değil, tarihin her evresinde olduğu gibi sadece savaş şartları çıkıyor. Bu bir takım çevrelerin işine gelmiyor. Bu direnmeleri Ermenilere son yıllarda önemli kan kaybettirdi. Şimdi insanlar acaba öyle miydi sorusunu sormaya başladılar. Türkiye bu konuda tarihsel ve bilimsel sürece daima hazır olduğunu sürekli tekrarlıyor.
ABD'NİN Minnesota eyaletinin Worcester kentinde bulunan Clark Üniversitesinde sözde Ermeni soykırımına yönelik akademik çalışmalar yapan ve bu yönde eğitim veren bölümü başına, Türk tarihçi Taner Akçam atandı. Eyalet genelinde yayın yapan The Boston Globe gazetesinin atama kararını, Yahudi olmayan Alman'ı 'Holocaust' (Yahudilere yönelik Nazi soykırımı) dersi vermeye benzettiği haberde Clark Oniversitesi'nin bunu gerçekleştirdiğini yazdı. Taner Akçam'ın 1970'lerde 'Osmanlı döneminde Ermeni katliamı' hakkındaki çalışmaları nedeniyle mahkûm olduğunu hatırlatan Boston Globe gazetesi, Akçam'ın birçok Ermeni kökenli aday arasından Türk olmasına rağmen bu göreve seçildiğini yazdı.
AKÇAM: ATANMAM SEMBOLİK
Gazete, 'Türkler ve Ermeniler arasındaki 100 yıllık çekişmeye rağmen Akçam'ın bu göreve seçilmesinin Ermenilerin çok da dikkatini çekmediği' yorumunu yaptı. Habere göre Akçam, göreve getirilmesi ile ilgili olarak "Bu pozisyona atanmam sembolik anlamı olan bir değişimdir. Bu pozisyonda bulunan kişinin etnik kimliği ön planda olmamalı. Önemli olan, tarihte yaşanan haksızlıklara yaklaşımıdır. îhlalcilerle, bu ihlallere karşı koyanlar söz konusu olmalı" dedi.
Görüldüğü gibi Akçam, "sözde soykırım iddialarını ilk kabul eden Türk tarihçi" sıfatının kaymağını yemeye başladı. Türkiye karşı böyle bir göreve getirilmesinin altında ulus arası Ermeni propagandası yatıyor. Tabi Akçam için bu bulunmaz bir nimet. Ancak ABD Türk Amerikan birliği hemen tepkisini gösterdi :
Alıntı:
Turkish American Legal Defense Fund Responds to Akcam Hiring at Clark University
David Saltzman, Senior Counsel at the Turkish American Legal Defense Fund (TALDF), responded to the Boston Globe regarding the controversial hiring of Taner Akcam as a Historian at Clark University.
Turkish historian not the best choice for Clark University
June 3, 2008, THE BOSTON GLOBE - Clark University is of course free to hire whomever it chooses, but to assert that Taner Akcam was the "best scholar in the pool" seems a long stretch. First, he is not, as the article suggests, a "Turkish historian" insofar as his undergraduate studies were in economics and his graduate studies were in sociology. Akcam's signature work, "A Shameful Act," though lauded by those seeking to validate the Armenian allegation of genocide, has received a fair amount of criticism for selective use of materials, misreading of Ottoman sources, errors in chronology, and the lack of a bibliography. Moreover, although Akcam is keen to apply the term genocide to the Ottoman Armenian tragedy, his writings fail to address the legal requirements for this very specifically defined crime. Finally, reporter David Abel errs in saying Akcam was imprisoned in the 1970s for his work on the Armenian issue. Akcam was convicted for his participation in leftist groups that were implicated in attacks on US diplomats and the assassination of far-right militants and Turkish security officers. In sum, though Akcam has a certain cachet as a Turk who would take on Turkey, in its search for a Turkish historian versed in the late Ottoman period, Clark could have done much better.
DAVID SALTZMAN, Chief counsel
Turkish American Legal Defense Fund, Washington, DC
Kaynak : www.ataa.org
Ayrıca yukarıda sözedilen kitap hakkında ATAA'nın yayınladığı bir önbakış (review) kitapçığı aşağıdan indirilebilir. Bu dökümanda Akçam'ın Ermenilerden ödül alan kitabı "A Shameful Act" içinde anlatılan ve bahsedilen konuların bilimsel ve tarihsel olarak eleştirileri yapılıyor, hatalar ve saptırmalar tek tek gösteriliyor ve Akçam'ın kitabının tarihsel ve bilimsel mahiyeti ispatlarla sınanıyor. Özellikle kitabın adına veren ve Atatürk'ün söylediği iddia edilen cümlenin nasıl saptırıldığı ve başka bir konu hakkında konuştuğu halde Atatürk'ün sözlerinin nasıl cımbızla farklı bir şekle sokulduğu açıkça gösterilmiş. Konuyla ilgili arkadaşların mutlaka okumasını tavsiye ederim.
SCHOLARY DEBATE ON ARMENIAN ALLEGATIONS
ATAA Armenian Research Committee, Position Paper 1,
Review of "A Shameful Act", Taner Akcam (ATAA, April 2007);
Book Review by Yucel Guclu, Mediterranean Quarterly
(Summer 2007) "The Armenian Rebellion at Van", Justin McCarthy, Esat Arslan, CemalettinTaskiran, Omer Turan, (The University of Utah Press, 2006).
PDF formatındaki dosyalar kitap ve belge gibidir. Bunları okumak için aşağıdaki linkten ücretsiz ve son derece hızlı olan Foxit Reader yazılımını indirip kurmanız yeterlidir.
Bu konuda artık atılacak küçük adımlar kalmamıştır, temel değişikliğe gidilmesi ve öncelikle bir strateji belirlenmesinin vakti çoktan gelmiştir. Küçük adımdan da kastettiğim, devlet politikası olan "Arşivler açılsın, tarihçiler çalışsın çıkacak karara saygımız vardır ve sonucuna katlanırız" hareketsizliğidir. Türkiye harekete geçmelidir, haklıyız ve tüm dünya bize karşı psikolojisinden çok hızlı bir şekilde kurtulmamız lazım. Bu hareketsizlik bizim sürekli kalemizde golü görmemizi sağlıyor.
Ben şahsen ermenilerin (diyaspora ya da Ermenistanda yaşayanlar) hedefleri olan 2015 yılında dünya ülkelerinin büyük bir çoğunluğunun parlamentolarından soykırım kararının çıkartmayı gerçekleştireceklerini tahmin ediyorum. Burada Ermenilerin politikasındaki başarı kadar bizim politikamızın (ya da politikasızlığımızın) büyük payı olduğunu görmemiz gerekiyor. Amerika seçimleri burada büyük önem taşıyor. Bir önceki yılda senatodan geçemeyen soykırım tasarısını başarı olarak görmeye hiç gerek yok. Senatörler arasında dikkat ederseniz soykırım olmamıştır (yani bizim tezimiz) falan diyen artık kalmamıştır. Dedikleri soykırım olmuştur evet ama bu kararı almaya gerek yoktur. Yani biz kendi tezimizde artık kendimiz çalıp kendimiz oynar olduk, yakında dünya bize deli muamelesi yapmaya başlayacak. Birde Obama başkan seçilirse bizi bağırttıra bağırttıra geçirecekler bu kararı. Çünkü Türkiye'nin bu tezininin politikadaki tezahürü ABD üzerinden yürüyor. ABD'de de tek bizi savunur durumda kalmış olan başkanlık makamıdır. Orada da Bush gibi pragmatik bakan (olduysa oldu beni ilgilendirmiyor tavrıdır) bir başkan olmayacak gibi görünüyor. Obama gelirse işimiz hiç kolay olmayacak, o bu işe vicdani açıdan bakıyor (ve ne yazık ki ABD'de vicdani olan Türkler Ermenileri kırmıştır düşüncesidir).
Ermenilerin (diyaspora ya da değil, düşmanca bakan ya da dost olarak bakanların bile) temel düşüncesi soykırım olduğu yönündedir. Bence onların temel yaklaşımı da hoş bir yaklaşım değil fakat temelde bizimde şu soruyu kendimize sormamız gerekiyor: Tehcirde ölen insanlardan (savaş ortamında olsun ya da olmasın bizi arkadan bıçaklamış olsun ya da olmasın) Osmanlı devleti sorumlu muydu değil miydi? Ölen ve yerlerinden sürülen insanların hepsi mi Osmanlı'ya düşmandı? Bu insanların içinde bu toprakları vatanı olarak gören ve bir gün bile ihanet etmeyi düşünmemiş insanların bir kefeye konup sürülmeleri acı bir durum değil midir?
Bu soruları oturup kendimize sormamız lazım çünkü her iki taraftanda büyük acılar yaşanmış. Yaşanmış bu büyük acıları konuşmaya ve karşılıklı anlaşmaya başlarsak bence gerçekten bizde konuları daha sağlıklı konuşabileceğiz.
Tekrar politikaya dönecek olursak, bu işte zemin artık ne Türkiye ne Türkiye'nin ya da başka ülkelerin arşivleri falan değil. Artık satıh parlamentolar, medya ya da basın kuruluşları. Yani ciddi bir halkla ilişkiler politikası oluşturmamız lazım. Belki de doğru mecra mahkemelerdir. Perinçeğin (kendisi şimdi içerde mi ne?) İsviçre'de yaptığı gibi mahkeme yoluyla soykırım kararlarının altı oyulabilir.
