yokuş mokuş değil asıl olay meydanı sen insanlara bırakacaksın ki sen orayı versen zaten olay çıkmayacak,insanların yıllardır kutlama yaptığı tek yerdir taksim. bunu beyni basmayan adama nasıl anlatacaksın ki.ama tabi demokrasi lafını ağzından düşürmeyen akpliler yine bir kılıf buldu.nato kafa nato mermer olmakla bu iş yürümez.
Mitingler ve gosteriler icin yenikapi meydani yapildi hatirlatmak isterim, kimse size kutlamayin demiyorki , arti Istanbul disinda Turkiyenin her tarafinda kutlamalar neredeyse sorunsuz ve senlik havasinda gecti , Turkiye taksimden ibaret degildir
Zaten muhalif butun kesimler oyle haber yapiyorki sanki butun Turkiyede 1 mayis kutlamalarina izin verilmemis gibi haber yapiyorlar , once sizlerin mermer kafasi degismesi lazim
yokuş mokuş değil asıl olay meydanı sen insanlara bırakacaksın ki sen orayı versen zaten olay çıkmayacak,insanların yıllardır kutlama yaptığı tek yerdir taksim. bunu beyni basmayan adama nasıl anlatacaksın ki.ama tabi demokrasi lafını ağzından düşürmeyen akpliler yine bir kılıf buldu.nato kafa nato mermer olmakla bu iş yürümez.
Ne anlatıyorsunu siz
Güvenlik gerekçesi ile taksim kapatıldı
Bu kadar açık arkadaş basmıyormu
Sanki bu ülkede 1 mayıs yasak
Taksim yasak taksim
Git kadıköye, git yenikapıya avazınız çıktığı kadar bağırın
Dün hiç adil ücret talebi varmıydı
Dün hiç işçi güvenliği talebi varmıydı
Dün hiç işçinin sosyal hakları talebi varmıydı
Zombi gibi taksime çıkacaz taksime çıkacaz hübele hübele diye gezen yaratıklar vardı
insanların yıllardır kutlama yaptığı tek yerdir taksim
Bence yazmadan önce biraz araştırırsanız iyi olur, daha sonra sıkıntı çekmezsiniz
Alıntı:
1 MAYIS’IN YASAKLI TARİHİ VE TAKSİM KARMAŞASI
1 Mayıs’ın yasaklı tarihi nasıl başladı?
İlk kez 1905 yılında, İzmir’de kutlandı. İzmir’i 1909’da Üsküp izledi. İstanbul’daki ilk 1 Mayıs 1910’da yapıldı. Fabrikaların ve ticaretin yoğun olduğu Selanik de 1 Mayıs kutlamalarının Osmanlı topraklarında yaşandığı bir diğer ildi. 1920’lerde işgal idaresi altında olan İstanbul’da işçiler Haliç’ten başlayarak Karaköy üzerinden Beyoğlu’na yürüdü ve ‘Bağımsız Türkiye’ yazılı bir pankart taşıdı. 1921’de Şirket-i Hayriye, Seyr-ü Sefain, Haliç İdaresi ve Tramvay çalışanları da 1 Mayıs’a katıldı.
1923 yabancı şirketlerin fazlalığı grevlerin çıkmasına neden oldu. İşçiler bu kez 1 Mayıs’ın resmen işçi bayramı olarak tanınması, 8 saatlik işgünü, serbest sendika ve grev hakkı için alana çıktı. Çoğu tutuklandı.
1 Mayıs, Cumhuriyet döneminde önce 1925’te yayınlanan Takrir-i Sükun Kanunu’yla yasaklandı. Bayram ilan edildiği 1935 yılına kadar gizli gizli kutlanan bayram, 1935 yılında ‘Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkındaki Kanun’ düzenlemesiyle ‘Bahar ve Çiçek Bayramı’ ilan edildi. 27 Mayıs 1960’ta Toplu Sözleşme, Grev ve Lokavt Kanunu’nun kabul edildiği 24 Temmuz 1 Mayıs yerine önerilse de, bu öneri kabul görmedi.
Taksim’i 1 Mayıs’a kapatan süreç nasıl yaşandı?
Yasaklamalar 1976’ya kadar sürdü. Genel-İş’le birleşen ve üye sayısını 120 bine çıkaran DİSK öncülüğünde ilk kez kitlesel olarak Taksim Meydanı’nda kutlandı. 1977 1 Mayıs’ının da temelini atan eylem bu oldu. Aylar öncesinden çalışmaya başlayan DİSK, Taksim’e kitlesel bir çağrıda bulundu. Beşiktaş ve Saraçhane’den başlayan yürüyüş Taksim’e vardı. DİSK Genel Başkanı Kemal Türkler’in konuşmasının sonuna doğru çevre binalardan açılan ateş, alanda paniğin yaşanmasına neden oldu. 37 kişinin hayatını kaybetmesi, 130 kişinin yaralanması ve 470 kişinin gözaltına alınmasıyla sonuçlanan olay tarihe ‘Kanlı 1 Mayıs’ olarak geçti. 1977’deki olaylara rağmen 1978’de yine Taksim çağrısı yapıldı. DİSK’in çağrısıyla afiş yarışması düzenlendi. 1978’de de kitlesel bir eylem gerçekleştirildi. 1979’da Ecevit Hükümeti Taksim’i kutlamalara kapattı. 1979’dan 2010’a kadar İstanbul’da 1 Mayıs için yapılan çağrıların ortak yönü, Taksim’di.
1 Mayıs 1977’de ne oldu?
1977 1 Mayıs’ının Tertip Komitesi Başkanı Mehmet Karaca o gün yaşadıklarını şöyle anlatıyor: “Kemal Türkler’e, grupların girişi uzun sürecek diye konuşmaya başlamasını söyledik. Saat 18.00 olduğunda Türkler konuşmaya başladı ve grupların girişi sürüyordu. Tüm gruplar girmediği için Türkler, saygı duruşunun konuşmasından sonra yapılacağını söyledi. Konuşma sonunda Türkler, saygı duruşuna davet etti. Tam bu sırada Sular İdaresi’nin olduğu yerden kurşun geldi. Sonra Intercontinental Otel’in bulunduğu alandan ateş açılmaya başlandı ve büyük bir panik oldu. Panzer, paniği artırmak için su sıkarak alana girdi ve ses bombaları attı.”
Gazeteci Şükran Soner’in tanıklığı da çatışmadan söz ediyor: “Alana girmeye çalışan ve çatışacağı söylenen gruplar birbirine bir yumruk dahi atmadan kurşun yağmaya başladı ve iki grup arasında çatışma çıktığı söylenen alan kısa sürede dağıldı. Yani iki grubun çatışmasına kalmadan kurşunlar Sular İdaresi ve otelden gelmeye başlamıştı. Otelin önünde bulunan resmi polisler yere doğru sürekli biçimde ateş açtı, ben de oraya yakın bir yerde yere eğildim. Kurşunların yukarıdan geldiğini ve asfalta saplandığını gördüm. Polis panzerinin bir kadını ezerek öldürdüğü ana şahit oldum. Bu açılan ateş yaklaşık yarım saat sürdü.”
Neden Taksim?
Bu sorunun yanıtı DİSK Başkanı Kani Beko’dan: “Normal bir miting olsa her yerde yapılabilir. Ancak 1 Mayıs 1977’de otellerin çatılarından, katiller işçi arkadaşlarımıza ateş açtı ve 37 arkadaşımızı öldürdü. Biz kaybettiklerimizi anmak istiyoruz. Ondan dolayı Taksim’de 1 Mayıs Birlik, Dayanışma ve Mücadele Günü’nü kutlamak istiyoruz. 2010-2011 ve 2012 yıllarında on binlerce insan Taksim’de bir araya geldi ve kimsenin burnu bile kanamadı.”
1978-2010 arasında ne oldu?
1979’da Sıkıyönetim Komutanlığı’nın kararının ardından 12 Eylül askeri darbesiyle 1 Mayıs yasaklar zincirinde yerini aldı. Yasağa rağmen kısa süreli iş bırakmalar, bayramlaşmalar ve bildiri dağıtmalarla etkinlikler devam etti. 8 yıl aradan sonra 1987’de sendika, milletvekilleri, aydın ve sanatçılar bin kişilik bir grupla Taksim Anıtı’na çelenk bırakmak istedi. 1989’da yeniden Taksim çağrısı yapıldı. Şişhane tarafında toplanan kitleye açılan ateş sırasında Mehmet Akif Dalcı isimli işçi hayatını kaybetti. 1990’da Taksim’e çıkmak isteyenlere izin verilmedi, çıkan olaylarda İTÜ öğrencisi Gülay Beceren felç oldu. 1991, 1992, 1993 yıllarında sendikalar Taksim’de ısrar etti ve çatışmalar yaşandı. 1994-1995 yılında Şişli Abide-i Hürriyet Meydanı’nda toplanıldı. 12 Eylül sonrası en kitlesel 1 Mayıs 1996’da Kadıköy’de gerçekleştirildi. Uzun süren çatışmalara sahne olan bu 1 Mayıs’ta 3 kişi hayatını kaybetti. Yaşanan tecrübenin etkisiyle 1997’den 2004’e kadar mitingler Çağlayan’da gerçekleştirildi. 1997 ve 1998 yoğun çatışmaların yaşandığı yıllar oldu. 2004’te sendikalar Taksim için başvuru yaptı, ara formül olarak Saraçhane’den buluşularak Yenikapı’ya yüründü. 9 yıl aradan sonra Kadıköy resmi miting alanı olarak 2005 ve 2006’da 1 Mayıs’a ev sahipliği yaptı. 2007’den sendikalar, buluşma yeri adresi olarak Taksim’i gösterdi. 2007, 2008, 2009’da yoğun çatışmaların ardından Taksim 1 Mayıs’a açıldı.
Gördüğünüz üzere iş sizin sandığınız gibi değil, yıllardan beri Taksim'de kutlama falan yapılmıyor. 1978-2010 arası Taksim kapalı ve Taksim'i ilk yasaklayan da Ecevit.
Bundan sonra da bu duruma alışsanız iyi olur çünkü bu tip kutlamalar için İstanbul Avrupa yakasında belirlenen alan Yenikapı Meydanır.
Siz kendinize oy verenler gibi bizleridemi salak cahil saniyorsunuz , esed yalakalari ...........
Sen partisinin bile doğru düzgün kabul etmediği bir vekilin paylaştığı fotoğra için CHP ye oy verenlere bunu yazdın ya senden salağı, senden beyinsizi, senden gerizekalısı yok.
Ha senin yazdığın ifade özgürlüğüyse benimki de öyle
Sen partisinin bile doğru düzgün kabul etmediği bir vekilin paylaştığı fotoğra için CHP ye oy verenlere bunu yazdın ya senden salağı, senden beyinsizi, senden gerizekalısı yok.
Ha senin yazdığın ifade özgürlüğüyse benimki de öyle
Madem o adami kabul etmiyorsunuzda neden milletvekili oldu partinizden
Iste klasik bir muhalefet ornegi , konusacak bie sey kalmayinca kufur asagilama ,
SERDARR1'in paylaştığı fotoğrafın sol alt köşedeki karesi Yuninastan'daki gösterilerde 5 yıl önce çekilmiş bir fotoğraf. Çirkinleşmeyin, çirkefleşmeyin.
Sizin çok şikayetçi olduğunuz o vandalizm yıllardır iktidarların sığındığı bir argüman. Vandallar, karşısında polis gücü bulan gruplarda ortaya çıkar. Karşısında polis gücü olmayan gruplar vandalizme başvurmaz.
