Çocuğunuz bir suça karışsa ebeveyn olarak tutumunuz ne olurdu?

[Atilla DÜNDAR]

Bir kaç gündür yazılı ve görsel medyada yer alan bir vahşeti hayret, üzüntü ve nefretle takip edenleriniz vardır. 18 yaşında bir genç kız sevgilisi tarafından kafası kesilerek hunharca öldürüldü. Konumuzun asıl amacı elbette bu olay olmayacak. Bu sadece fikirlerimizi paylaşacağımız konunun bir örneği. Buradaki asıl düşünülmesi gereken, cinayeti işleyen kişinin anne ve babasının çocuklarının işlediği bu cinayeti örtbas edip, delilleri yok etmeye ve çocuklarının kaçmasına yardımcı olmasıdır.

Böylesi bir durumun hiçbir aile içerisinde yaşanmaması elbette tek temennimizdir. Ancak, hayat insana her türlü olumlu ve olumsuz olayları yaşatmaya gebedir. Yaşanması durumunda doğru olana karar verebilmek oldukça önemlidir. Bu tür bir olayı çocukların yaşamasında ve bu olaya bulaşmasında birçok etken olabilir. Çocuklarına karşı ilgisiz ve sorumsuz ebeveynler, maddi olanakların getirdiği rahatlıkla kanun tanımaz, insanlık bilmez bir gençlik, psikolojik yapı bozukluğu....vs.

Kendi fikrim, böyle bir duruma düşen çocuğun ebevyni olarak ilk önce toplum içerisinde bu vahşeti işleyen ve ileride de işlemesi muhtemel çocuğumun kanun önünde gereken cezayı çekmesi için üstüme düşen sorumluluğu yerine getirirdim. Sonrası ise oldukça vahim görünürdü bana... Genç bir insanın hunharca öldürülmesine sebep olan çocuğun ebeveyni olarak bundan sonrasında ne yapabileceğimi, o gencin anne ve babasının neler hissettiğini, bunun yaşam boyu asla unutulabilecek ve atlatılabilecek bir olay olmadığını ve vicdanen bunun hesabını asla veremeyeceğimi bile bile yaşamak oldukça zor gelirdi. Sizler böylesi bir durumda ne yapardınız? (Yaşanmaması dileğiyle)

[MAHMUT HALLAÇ]

Eğer bu olay ölümle sonuçlandıysa tabiiki yargıya teslim ederdim. Çünkü o raddeye gelmiş bir insanla ben başedemezdim hem de cezasını çekmesi gerekirdi. Fakat olay ufak çaplı birşeyse vurma kırma vb. bu durumda galiba çocuğumun suçunu örtbas ederdim. Cezasını benden alırdı.

[Özlem_16]

Bence terddüt etmeden yargıya teslim etmek gerekir.işlenen cinayet vahşice ve normal insanın yapamayacagı birşey kesinlikle psikolojik problemleri olan birisi kesinliklle yargıya teslim edilmesi toplum içinde yararlı olur.biz aileler için çok zor bir durum ama bende anneyim Allah böyle bir olayla karşılaştırmasın.

[M.ALİ AKKAN]

Atalarımız önce can sonra canan demişler. Başımıza gelmeden bilemeyiz ama gerçekten zor bir durum Allah kimseye yaşatmasın. İçinde bulunulan o anki durum kararlarımızı mutlaka etkileyecektir.

[_serhat]

[köksal ÇELİKTEN]

Her ne kadar şöyle yada böyle yapardık desekte inanın boş konuşuruz.Hani derlerya bekara kadın boşamak kolay diye(valla ben demedim muhterem atalar öğretti bize bu lafı )başımıza gelmeden kesin bir şey diyemeyiz.Ama biz değilde bizim etrafımızda gelişen bu tür olayları görünce başımızı iki elimizin arasına alıp;allah korusun böyle bir şeyi aile olarak yaşamamak için ne gibi tedbirler alırız ona bakmamız lazım....

[006mehmet]

Bir daha yapmasın diye kulağını çekerdim. Şaka bir yana eğer suçluysa mahkemelerin vereceği karara saygı duyar ve cezasını çekmesini isterdim.
Suçu örtbas etmeye çalışan kişi; madur benim çocuğum olsaydı ne yapardım diye düşünmesi ve ona göre hareket etmesi lazım...

[Necmettin K.]

Öncelikle çocuğunuz bir anda suç işlemez ve siz de suçlu çocuğunuzu kayırmacı veya cezalandırıcı olmanız, işlediği suç sonrası olamazsınız!

Çocuğunuz, daha konuşamayan ve yürüyemeyen bebek iken, annesi sizi rahatsız etmemek için altını başka odada değiştiriyorsa.

Geceleri sizi uyandırmasın diye, ağlarken başka odaya götürüyorsa; yemeğini yememeyi hatta tabağını dökmeyi ısrarla sürdürüyorsa.

Oyuncaklarını kırıyor ve annesi siz kızmayın diye yerine yenisini alıyor ve sizden saklıyorsa.

Daha doğrusu, suç işlemek ve suçluyu saklamak bir yaratılıştan kaynaklanan bir ırsi taşıyıcılık ve kişilik yapısıdır.

uzun yıllar araştırmalara ve laboratuar deneylerinin sonucu olarak elimdeki verilerle konuşmuyorum, ama şahsi fikirlerime göre, cinayet veya son suç aslında kökü mazide, derinlikleri olan bir takım olaylatın neticesidir.

Ben; benim çocuğum suç işlemez sabit fikrinde değilim. Suç ; bir anlık zaafiyet ve şeytanın emrine girmedir.

Eğer yetişirken koruduysam, suç işlediği zaman korumaya ihtiyaç duymam. Onun cezasını çekmesi için adli mercilere yardımcı olurdum.

Şayet olay, bir adli vaka değil de, bir iman ve inanç meselesinden dolayı suçlu addediliyorsa, onu asla teslim etmem söz konusu değildir. Ama suçu adi bir suçsa, onu elimle teslim ederim.

Zira Peygamberimiz; "suç işleyen ,kızım dahi olsa onu da cezalandırırdım!" demektedir.

Yine de Allah kimseyi böyle bir durumla imtihan etmesin. Amin.

[sado35]

ben konuyu iyice anlardım eğer gerçekten suçu varsa kendi elimle kötürürdm karakola.yani suçu olmasa bile böyle bişeye kalkşmaması gerekir yine en dogrusunu yapmaya calısrdm

[Serhat Atan]

Sonuçta evlat ama bir yere kadar.Eğer ki yaptığım şeyi kaldırabileceksem onu saklardım ama bu zor olurdu.Çünkü dediğim gibi bu da bir yere kadar.Hele ki onun yapmış olduğu şeylerden karşı taraf gerçekten bir zarar görüyorsa;tereddütsüz ben de onu adalete teslim ederdim.

Umarım böyle şeyler hiçbir ailenin başına gelmez.Kötü bir durum açıkçası.