İstanbul Metrobüs Hattı Araçları için Olması Gereken Kıstaslar

[Akın Kurtoğlu]

Bir otobüsün metrobüs hattı aracı olabilmesi için kıtaslar ne olmalıdır? Bu meseleyi sitede halen çözüme kavuşturmuş değiliz. Kapasitesi, uzunluğu, mafsal adedi, taban özelliği, kapı sayısı, tek ya da iki cephede kapı olması, yan yanaşabilme kabiliyeti, şoförsüz kullanım özelliği, güçlü motor, geniş kapılar, ...vs. birçok detay mevcut. Bu özelliklerin hangilerinin olması, bir otobüsün metrobüs hattında verimli bir şekilde çalışabilmesi için gerekli özelliklerdir? Bu başlık altında bu konu ile ilgili bilgileri toplayacağız.

Akın KURTOĞLU

[Erkan YILMAZ]

Alçak Taban --> Olmazsa Olmaz
Geniş Kapılar --> Olmazsa Olmaz
Yüksek Kapasite --> Şart
Güçlü Motor --> Şart
Güçlü Klima --> Şart
Çoklu Körük --> Önemsiz
Otomatik Kılavuzlama --> Gereksiz
Çift Taraflı Kapı --> Gereksiz
Otopilot --> Gereksiz
Yan yanaşma --> Gereksiz

Akbil cihazı takılmasının imkansız olduğu bir araç olması en büyük dileğim.

[ümit 806]

[Akın Kurtoğlu]

Alçak taban olması birinci derece önemli bir özellik değil aslında. Platform yüksekliği ile alâkalı bir durum... Yüksek ama basamaksız bir taban da aynı işi görebilir...

Akın KURTOĞLU

[Erkan YILMAZ]

Sadece platform yüksekliği değil bence. Yüksek tabanlı araçların iç tavan yüksekliği daha az oluyor. Hele kalabalık olduğu zaman nefes alınmaz oluyor içeride.

Alçak taban iç hacmin daha fazla tutulmasını sağlayarak önemli bir konfor unsuru oluşturuyor.

Zaten bundan sonra yüksek taban alacak olan olursa o yetkilinin diline acı biber sürmek lazım, bir daha yapmasın diye.

Erkan Yılmaz

[Akın Kurtoğlu]

Bir araç alçak taban olunca, iç mekân düzeni asimetrik oluyor. Tekerlek çıkmaları, motorun yerleştiriliş biçimi, koltukların mecburen tekli/çiftli ters/düz kombinasyonları gibi birtakım dezavantajlar, araçiçinin simetrisini ve kullanışlılığını azaltıyor (1.5 koltuk uygulamaları örneğinde olduğu gibi).

Taban bir miktar daha yükek tutularak, hem bu dezavantajlardan kurtulunur, hem de platform yüksekliği ile kapı giriş zemini aynı hizada belirlenerek, merdiven kullanımı önlenir.

Havayı azaltması ise, önemli bir etken değil. Büssing U47-D'leri hatırlayanlar bilir: 3 basamakla çıkılan otobüslerdi bunlar. Belki de İETT'nin en yüksek araçlarıydılar. Ama iç dizaynı son derece düzgün, derli toplu olup, oksijen yetersizliği gibi birşey de sözkonusu değildi...

Akın KURTOĞLU

[Erkan YILMAZ]

Hocam artık tarih oldu ama 127 hattında bir kış günü Altunizadeden İkarusa binip gişelere kadar bütün yolcuların tek bir kütle gibi olduğu 45 dakikalık yolculuktan sonra daha durağa bile ulaşamadan boğuluyorum diye çığlık atarak otobüsten inmek isteyenleri gördüm ben.

Yüksek tabanlı araçlar ürpertiyor beni. Bussing'ler güzel olabilir ama onları hatırlayacak kadar yaşlı değilim. Belki çocukluğumda binmişimdir ama pek hatırlamıyorum doğrusu.

Erkan Yılmaz

[OSMAN TUNCA]

[Akın Kurtoğlu]

Yok Erkan, ben aslında üstte Büssing'lerin güzelliğini kastetmedim... Yüksek tabanlı oldukları zaman, zemin altı yerleşim çok daha rahat gerçekleştiriliyor ve koltuklar ile koridor daha homojen bir yerleşim düzenine sahip oluyor. Bunun altını çizdim.

Alçak tabanlı araçlarda insanların boğulma hissine kapılmamaları ise; zeminin alçak olmasından değil, bunlarda klima olmasından ötürüdür... Çünkü aracın iç yüksekliği üç aşağı-beş yukarı hepsinde standart. Sadece alçak tabanlı oldukları için asfalta daha yakınlar, ama o oranda asfalttan itibaren tavan yükseklikleri de (diğerlerinin yanında göreceli bir biçimde) daha alçakta kalıyor...

Akın KURTOĞLU

[Erkan YILMAZ]

Konu başlığından saptık oldukça ama alçak taban konusunda görüşüm aynı. Sonuçta ikarus adlı ucubelerde dahi tekerlek çıkıntılarından dolayı yan koltukların nasıl yer kaybına sebep olduğunu görüyoruz. Ayrıca iç yükseklikleride aynı değil.

Ben görüşlerimi yazdım ama daha kimseden böyle bir liste göremedim. Şunları bir yan yana koyalımda alçak taban konusunda böyle düşünen tek kalırsam zaten önem sırasında aşağıya iner.

Erkan Yılmaz