Bu tip dışarda satılan köfteye çiğ köfte denmez ki
Hic yemedim yanımda olanları da vazgecirmişimdir
GökhanTR nin tarifine yakın olarak (kekik hariç) kendim yapıp
{ olmadı bi güçlü kuvvetli erkeğe yapmayı öğretip } göbek marul- turp-yeşillikler- ve limonla yemek tercihim olur
Biz annemizden böyle gördük
Ki bu öyle lavaşla yenmez bizim oralarda
Sohbet Muhabbet gerekirse Tedrisat gerekirse Yardımlaşma yapılan gecelerin katığıdır
Böyle dürüm yapılıp yenmeye ne zaman kimle başladı anlamış değilim
Bi şeyi Sosyetenin önüne sürersen böyle özünden çıkar
Suzi Dilara hanıma katılıyorum, lavaşla çiğ köfte yemek, lavaşla haydari yemek gibi bir şey. Çiğ köfte müptelası iseniz onu marula bile sarmazsınız. Çerez gibi atarsınız ağzınıza
Rahmetlik babam ( Allah rahmet etsin, nur içinde yatsın ) özel misafirlerimiz için yapardı çiğköfteyi. Bu onun için tarif edilmez bir zevkti adeta. Birgün evvelden malzemeleri alır hazırlar ve kullanılacak halde bekletirdi. Özellikle de misafirlerin gözleri önünde yapmayı çok isterdi ve tüm misafirler geldiğinde, hoş geldin beş gittin muhabbetinden sonra başlardı salonun ortasında köfteyi yoğurmaya... Babam yoğurma esnasında bayağı efor sarfeder haliyle de çokta terlerdi. Rahmetlik Anacığım ( Allah rahmet etsin nur içinde yatsın ) babamın anlındaki terleri köfteye damlamasın diye habire siler dururdu. Babam'da ona takılır, hanım hanım, köfte yoğuranın teri köfteye damlamazsa o köftenin tadı olmaz bırak birkaç damla da hamura karışsın, derdi ve misafirler ile karşılıklı gülüşmeye başlarlardı.. Biz de çiğköfte geceleri misafirler ile birlikte bu şekilde muhabbet ve neşe içinde geçerdi... Nerden hatırladım bunları şimdi ya. Nasıl duygulandım şimdi...
Mehmet Bey Allah rahmet eylesin
siz yazınca aklıma Dayım geldi ; aynı babanız gibiydi yaşadıklarım
Haftasonları Urfa-Birecik'den Maraş'a gelirdi
Çiğköftelik bütün malzemeleri (hardal tere vs yeşillikler isot) kendisi getirirdi, gündüzünde bi kebap yer gece de hepimize kofteyi yoğururdu, ter muhabbeti yine aynen
Sesi de güzel bi de Resital verirdi, gec saatlere kadar sohbet - onların anıları maceraları !
eğlenceli bi iki gün geçirilirdi
Allah Sağlık sıhhat versin çok da özlemişim bu arada anmış oldum .
Rahmetlik babam ( Allah rahmet etsin, nur içinde yatsın ) özel misafirlerimiz için yapardı çiğköfteyi. Bu onun için tarif edilmez bir zevkti adeta. Birgün evvelden malzemeleri alır hazırlar ve kullanılacak halde bekletirdi. Özellikle de misafirlerin gözleri önünde yapmayı çok isterdi ve tüm misafirler geldiğinde, hoş geldin beş gittin muhabbetinden sonra başlardı salonun ortasında köfteyi yoğurmaya... Babam yoğurma esnasında bayağı efor sarfeder haliyle de çokta terlerdi. Rahmetlik Anacığım ( Allah rahmet etsin nur içinde yatsın ) babamın anlındaki terleri köfteye damlamasın diye habire siler dururdu. Babam'da ona takılır, hanım hanım, köfte yoğuranın teri köfteye damlamazsa o köftenin tadı olmaz bırak birkaç damla da hamura karışsın, derdi ve misafirler ile karşılıklı gülüşmeye başlarlardı.. Biz de çiğköfte geceleri misafirler ile birlikte bu şekilde muhabbet ve neşe içinde geçerdi... Nerden hatırladım bunları şimdi ya. Nasıl duygulandım şimdi..
Haklısınız ben de duygulandım, belkide yaşanmışlıkların benzerliği,
ben de rahmetli babanız gibi çiğ köfte yapmayı ve misafirlere ikram etmeyi severdim, eşimde benim terimi silerdi, güzel günlerdi o günler.
Mehmet abi çiğ köfte fotoğrafımı paylaşırken anılarınızın canlanacağını tahmin edemezdim.Üzülmenize sebeb olduysa kusura bakmayın.Babanıza Allah rahmet eylesin.
Çiğ köfte tutkumu hepiniz biliyorsunuz.Annem doğma büyüme İstanbul Mecidiyeköylü olmasına rağmen Elazığ Ağınlı babam sayesinde çiğ köfte yapmasını öğreniyor ve ondan sonra da bana babam ve annemin dehşet güzel ve etli çiğ köftelerini yemek düşüyor.
Aslında benimde yapmam lazım öğrenmem lazım ama menemenden başka elimden bir şey gelmez diye olaydan kaçtım herhalde.Onlarda üstelemediler.
Sizleri güldürebilirim bu resimimle.Arkadaşımın İstanbuldaki evinden ama bu çiğ köftede dışarıdan.
elinizi bi miktar zeytinyağlayarak sıkarsanız hem parlak olur hem de mideyi yormaz
Haklı zaman zaman (1 kğ kıymadan) çiğ köfte yaptığımda bir yemek kaşığı zeytinyağ içine koyarım,
Çiğ köfteyi şekil vermek için özen göstermeyin, köfteyi sıkıp bırakın, (sıkma işleminde, özel bir şey yapmam avucuma aldığım ceviz büyüklüğündeki yoğurduğum çiğ köfteyi avucumun ortasında koyar, parmaklarımı kapatır açarım) parmaklarınız onu güzel bir form verir.
Not: zaten yoğurma işlemi bitmiş, (demlenmiş köfte,) çok kolay şekil alır, demek için tavana atmaya gerek yok.
} göbek marul- turp-yeşillikler- ve limonla yemek tercihim olur
