Siz olsanız ne yapardınız? (Boşanma)

[Ümit.]

Arkadaslar, sizlere yani basimda cereyan eden bir olayi anlatmak istiyorum.
Cicegi burnunda bir aile. 3 Yil once evlendiler, 1,5 yasinda sirin mi sirin bir cocuklari var. Daha 3 ay once bir ev aldilar. Oglan yuksek okulu birakip geldi buraya, ilk baslarda is bulmakta biraz zorlandi ama simdi iyi-kotu bir isi var. Anlayacaginiz, gorunuste hersey iyi gidiyor. Ama aslinda oyle degil; siddetli gecimsizlik var aralarinda. Ilk siralarda da birbirlerini sevmiyorlardi, belki ileride olur diyorlardi; ama bu kadar buyuk degildi sorun.
Sokakta sesini dahi yukseltmeyen genc, karisina bagira cagira evden cikiyor; karisi devamli ona karsi geliyor, kavga, nizah...Kisacasi, birbirlerinin hayatlarini cehenneme ceviriyorlar.
Oglan 8 saat ise gidiyor, yaklasik bir o kadar da uyudugunu dusunsek geriye 7-8 saat kaliyor; bu zaman diliminde en az iki kere dalasiyorlar. Ne kadar aci. Kimse kinamasin ha, herkesin basina gelebilir!
Ikisi de cok buyuk bir hata yaptiklarinin farkindalar; ama is isten gecmis bir kere. Devam etmek cok guc; bosanmaksa daha da zor. Yeni kurulan (kurulmaya calisilan) bir hayat ve masum bir yavrucak...Cocugun fotograflarini yukleyemedim; gorseniz o kadar sevimli ki, insanin ici kayniyor valla.
Soylenecek daha cok sey var ama kisa kesmekte yarar var, hem ileride de daha izah ederim. Haa unutmadan soyleyeyim, kimsenin hayatini teshir falan etmiyorum burada; bu gencin yazdiklarimdan haberi var, hepisini okudu. Ve sizin (muhtemel) yorumlarinizi da bizzat okuyacak.
Simdi, sormak istedigim su: Siz olsaniz...?
Bilmiyorum, belki cevrenizde vardi boyle kisiler, akibetleri ne oldu, mesela ondan bahsedebilirsiniz; ya da iyi bir fikri olan varsa soyleyebilir; aramizda bu konuda tecrubeli oldugunu sandigim kisiler var. Ben iyi biliyorum ki ikisinin de bu konulari rahatlikla konusabilecegi arkadaslari yok. Gercekten caresiz ki buraya yaz(dir)mak istedi.
Neyse. Simdilik bu kadar, ama sorulmasi gereken seyleri sorabilirsiniz; zira herkesin tedbirli davranmasi gereken, ibret alinacak vaka...

[Hunay]

Annlattiklarindan sevgi bitmis ama dahada kotusu saygi da bitmis gibi geliyor bana. Bu durumda yuvayi kurtarmak icin kesinlikle birbirlerine saygili olmalari lazim veya birbirlerine saygi duymasini ogrenmeleri lazim. Eger bunu basarabilirlerse ilerde bir zaman tekrar sevgide kalplerine yerlesir. Yoksa boyle giderse birbirlerine hayati zehir edecekler, en kotusude cocuk mutsuz bir ailede yetisir. Bir trajedi olmamasini dilerim. Once birbirine saygi diyorum. Sorumluluk sahibi aile uyelerinin ve arkadaslarin yardimi olur umarim.

[Kerem K]

ikisinin de saygı ve sevgi duyduğu bir aile büyüğü ya da arkadaş şart.

[melih]

ararındaki sevgi bitmisse ve gercekten sevebileceklerine inamıyorlarsa kendilerine eziyet etmenin anlamı yok yalnız ortada cocuk var anne ve babalık rolu burda ortaya cıkıyor! mucadele edip birbirlerini sevmeye calısmaları gerekiyor.aslında kavga etmeleri aralarındaki sevginin tam bitmedigini gosteriyor!birbirlerini sevmeyen ciftler genelde kavga etmez birbirleriyle muhattap olmaz!iliskileri uzun surduren etkenlerden birisi kavga ve tartısmadır bana gore tabii dozu asılmadıgı surece!zor bir durum allah yardımcıları olsun!bir kagıda bosanmanın olumlu ve olumsuz yonlerini yazsınlar hangisi agır basıyorsa ona karar versinler!

[sibel]

Bence cocuk var diye birbirlerini sevmek sart degil. Bu is boyle olmaz, yani birisini mecburen sevemezsin, bu bir. Cocuk var diyede kendi hayatlarini zehir etmemeliler, bu iki. Ve birbirlerini sevmek icin zorlanmamalilar.. sevgi ve saygi bi kere yok olduktan sonra yeniden dogamaz hersey, cunku besbelli anlasamiyorlar, ve iletisimde az (yada hic yok), buda uc. Hic kimse birseyi yapmakta (mesela sevmekte) zorlanmamali. Boyle "deneyelim bir daha, bakalim olacakmi" diye diye, cocugun psikolojisini daha cok bozacaklar. Cunku basinda anlasamayan bir cift, sonundada anlasamaz.
Bunu biliyorum cunku benim tanidigim var (hemde cok yakin biri)... 7 yillik evliler ve evliliklerin ilk ayindan beri kavga ederler, bagirirlar cagirirlar. Ustelik cocukta oldu sonra.. ve hala cocugun onunde kavga ediyorlar "barisalim, kavga edelim, yok yine barisalim, yine tartisalim" derken cocugun psikolojisi bozuldu. Anne ve babasi gibi davraniyor herkesle.. Yani cok siddetli bir cocuk olarak buyuyecek boyle devam ederse (zaten cocuk siddetli olmaya basladi, babasiyla birlikte annesini dovuyor neredeyse, ustelik sadece 2 yasinda)... Ama simdiye kadar bosansalardi, hem kendileri rahat olurdu hemde cocuk iyi bir sekilde buyuyebilirdi. Tabi bosanmakta aci cocuk icin, yani annesi babasi ayri.. ama evde hergun kavga etmekten dahami kotuki...?

[Erkin]

Sevgi ve saygi yok ise, her iki kisi icinde hayatin devami zehir olacaksa, devam etmenin bir anlami yok. Cocuk icin birlikte kalmanin ise hic ama hic bir faydasi yok, olmuyor. Bu kez mutsuzluk cocuguda icine alarak artacak. Boyle bir aile ortaminda buyuyecek bir cocuk ne kadar sevgiyi, mutlulugu en onemlisi huzuru taniyip yasayabilir ki? Anne-baba arasinda devam edecek kavgalar cocugun burnunun dibinde gelisirken olumsuz etki yaratmamasi mumkun mu?
Cizilen portredeki cocukcagizin durumu ise cok ama cok daha zor gorunuyor. Ayrilmis, rahat ve sevgilerini verebilecek iki insan, birlikte surekli gerginlikle yasayip sevgi veremeyecek bir ikiliye yegdir bence. Tabi benim gorus acima gore bosanma dunyanin sonu olmadigi icin bunu rahat soyluyorum, yani bir nevi tuzum kuru.

Sevgiler...

[Mehmet CK]

Cocuk daha bebek, psikolojik bir yara acmayabilir, tabii bunu ben bilemem.

Ama bildigim bir soz vardi. Hepiniz biliyorsunuzdur, ama bilmeyen olur diye anlatayim.

Adamin birisi cok hastalanmis, ogluna demis ki benim bir yilan dostum var, kara gun dostu, git ona, sana para verir, bana ilac alir, hekim getirirsin.

Cocuk gitmis, yilan para vermis.

Cocuk birkac kez daha gitmis, yilan da sadik dostuna cekinmeden para vermis.

Birgun cocuk kendi kendine bu yilani oldureyim, parasini alayim demis. Yilana buyuk bir tas atmis, yilan can havliyle bir manevra yapmis ama kuyrugu kaptirmis, kuyrugu kopmus, ve cocugu bu aciyla isirmis, zehirlenen cocuk olmus.

Sonra adam iyilesmis, yilanin yanina gitmis, benim oglan hata etmis, ama ben yine de dostlugumuz devam etmesini dilerim demis. Yilan da, sendeki bu evlat acisi, bende ki bu kuyruk acisi varken bir daha dost olamayiz demis.

Ilginc hikaye.

[emel]

üzücü bir durum, ama anlayamadigim, ilk siralarda da birbirlerini sevmiyorlardi, demissin. peki niye evlendiler o zaman? yani görücü usulu mü oldu? baska türlü insan sevmedigi birisiyle evlenmez, öyle degil mi?
ve eger gercekten bu anlattiklarin kadar kötü bir hale dönüstü ise, bence cocuk henüz kücükken birsey yapmalilar.

[sibel]

cocuk bebekken bile psikolojik yaralar olusabilir ..

[Ümit.]