Organ bağışında bulunur muydunuz ?

[erhan hasançebi]

Bütün mesajları taradım bu bağış olayının prosedüründen bağışlayanlar dahil kimse bahsetmemiş.Bu olayı ciddi anlamda düşünenler için biri yönlendirici olurmu?

[_serhat]

www.bobrekhastalari.org.tr/organ1.htm - 18k -

ARADIKLARINIZI BURADAN BULABILIRSINIZ:

[Mehmet F.]

Elbette bir insana can vermek kadar muhteşem birşey olamaz.  Sağlıklı organlarımın bağışlanmasını ve insanlara hayat vermeyi ben de isterim.

[Cüneyt_Y]

Erhan bey haklı. Genelde hepimiz kendi olayımızı anlatmamıza karşın bunun nasıl olduğunu yazmamışız. Sağ olsun Serhat bey mesajıyla bir çözüm yolu göstermiş.
Rastlantı eseri ben, organ bağışı kampanyası yapan gençler sayesinde organ bağış kartına sahip oldum. Bu kart üzerinde “Tıbben ölümüm gerçekleştikten sonra tüm organlarımı (yahut ......... organlarımı) bağışlıyorum” yazıyor. Bu yazının altında, bağışlayanın isim ve imzası, arkasında da iki tanık için isim ve imza alanı var.
Ancak ben organ bağış kartının sembolik bir önemi olduğuna inanıyorum. Düşünsenize, kartı olmayan vatandaş organlarını bu kart yok diye bağışlayamayacak mı? Zaten siz ölümüzden sonra kullanılmak üzere organlarınızı bağışlasanız ve bu karta sahip olsanız bile, bağışınızın ailenizin oluru olmadan bir hükmü yok.
Bence karta varana kadar daha önemli olan, genel anlamda toplumun bu konuda bilinçlenmesi ve bu olaya yakın çevremizi inandırmamız. Malum zaman geldiğinde, kartımız olsun olmasın, ailemiz bu isteğimizi bildikten ve bu bilince sahip olduktan sonra hiç kuşkusuz organlarımızın bağışıyla ilgili gerekeni yapacaktır. Konuyla ilgili önceki mesajımı okursanız, kendi adıma yaşadığım kaygıyı fark edeceksiniz. Yani biz ailemizi bu olayın önemine inandıramadıktan sonra; kartımız olsa ne yazar, olmasa ne yazar?

[Figen]

Ben 1988 yılında Istanbul da daha öğrenciyken tüm oran ve dokularımı bağışlamıştım. Cerrahpaşa Tıp Fakültesinde herhangi bir anabilim dalına giderseniz, şahit yanınızda getirmenize gerek yok, oradaki hemşire ve doktorlar da şahitlik edebiliyor size, hemen bir form dolduruyorsunuz, imzalıyorsunuz, ve hemen size bir kimlik veriyorlar, yanınızda taşımanız için. Sadece Cerrahpaşa da değil, Türkiye nin tüm Tıp hastanelerinde uygulama bu şekilde. Tabii insan organ ve dokularını bağışlarken, kafasında çok sorular oluyor. Benim de o zamanlar olmuştu. Bir kaç tanesini aldığım cevaplarla birlikte sizlere paylaşmak isterim.

-  Ya ölmediysem?
Ölüm kararı kolay verilmiyor. Türkiye’de en az 4 doktorun ölüm raporu vermesi gerekiyor. Kesin ölüm gerçekleşince organ alınabiliyor

-Sağlığımda organımı bağışladıysam ve ölümüm gerçekleştiyse cebimden bu kart çıkmışsa kimseye sormadan organımı alabilirler mi?"
Hayır, böyle bir durumda dahi ailenizin onayının alınması gerekiyor

Unutmayalım, dinen de hiçbir sakıncasının olmadığı, diyanet işleri başkanı tarafından da defelarca dile getirilmiş olan bu olgu,  her an, Allah göstermesin ama, hepimize, yakınımıza gerekebilir. Aynı kan gibi. Bağışlamaktan korkmayalım.

[FUNDA44]

bulunurum
zaten benim işimede yaramayacaklar toprağın altın da
Ben gitmişim bari organlarım biraz daha kalsınlar şu fani dünyada

[mustafa esenduran]

Yıllarca nakil sırasında organ bekledim.. Şimdi çok şükür ihtiyaç kalmadı.. Organ nakli beklemenin ve uygun organ bulmanın zorluğunu çok iyi biliyorum. Bu psikolojiyi taşımak çok zor.. Organ bekleyen ve bu yolda çaba gösteren herkese Allah kolaylık versin..

[Şerif Ali]

Bütün organlarımı bağışladım.Çok mantıklı bulduğum ve desteklediğim bir uygulama,herkesin organ bağışı konusunda duyarlı olmasını isterim.

[MürselErsagun]

Organ Bağışlamak, hem bir insanın hayatını kurtarmaktır hemde ülke ekonomisine tahmin bile edemeyeceğiniz kadar büyük bir katkıdır. Bir böbrek hastasının develete yıllık maliyeti ne kadar bilen var mı? Durumu en iyi bir böbrek hastasının devlete yıllık maliyeti 30.000 Dolar. Türkiye'de 35.000 diyalize giren hasta var ve bu rakam her yıl 5.000 artıyor.
Amcam diyaliz henüz yaygınlaşmadığı için, 2 kuzenim organ bulunamadığı için vefat etti. Diğer amcam ve babam da haftada 3 gün diyalize giriyor.
İyileşme ihtimali olan hastaları bile makinaya bağlamak suretiyle birilerinin ülkemizde ciddi rant sağladığı kanaatindeyim. Azerbaycanlı bir profesörle görüştüm. Türkiyede bu kadar diyaliz merkezinin açılması, çok fazla diyaliz hastası olmasının hiç normal olmadığını söyledi. Bakü devlet Hastasinde 3 tane diyaliz makinası var. 3'ün de dolu olduğunu hiç bilmem dedi.  
2001 yılında bütün milletvekillerine bir mail yazdım ve sözde değil gerçekten bir Organ bağışı kampanyası başlatmak istediğimi ve bu konuda destek istediği söyledim. Tabiki vatansever! milletvekillerimizin ilgisini çekemedim.
Ülkemizde Milyonda 1 olan organ bağışı oranına karşın Amerika!da milyonda 17, Avrupa'da 18.

[buraksal]

Empati yapınca... kesinlikle organ bağışında bulunurum diyorum.Ama çok garip bi his bunu düşünmek... neyse ya mühim olan insanlık  :