Ana Sayfa 1 milyon Türkiye fotoğrafı
sayfa 1
CEMALİ
10 yıl önce - Pts 22 Eyl 2008, 18:45
Çocukluğumuzun En Güzel Rüyası... Oyuncaklar


Çocukken hepimizin varı yoğu hiç yanımızdan ayırmadığımız oyuncaklarımızdı. Hatırlarsanız evimizden bile ayrı kaldığımız zamanlarda onları nasıl özlerdik, nasıl gözümüze tüterdi, onlarla oynamak için can atardık. Benim çocukluğumda nopır ismi verilen lego cinsi birleştirmeli her renkten oluşan oyuncaklar vardı. Bunlar birleştirilerek çok güzel evler arabalar yapılırdı. Ufacık parçaları kırıldığı zaman halının üzerinde birikirdi. Ne bileyim o zamanlarda o oyuncaklarla oynamak bir erkek çocuğunun en büyük hayaliydi. Kız çocukların Barbie bebekleri, bez bebekleri ise o dönemin en iyi oyuncaklarıydı. Ama şimdilerde çocuklarımızın o kadar çok oyuncağı varki hepsiyle oynama hevesleri sadece bir hafta beklide bir ay sürüyor. Çocukluğumuzu hatırlayınca bir oyuncağımız bile olsa ona sımsıkı sarılırdık. Eskilere şöyle bir bakınca aklımıza gelen ve oynadığımız oyuncakların hala günümüzde de oynanabileceği bir kesin. Bu başlık altında çocukluğumuzu nasıl oyuncaklarla oynayarak geçirdiğimizi ve hepimizin şöyle o güzeller güzeli çocukluk dönemlerimize dönerek oyuncaklar konusunda nelerin değiştiğini paylaşmak istedim. Saygılarımla.

CEM HOŞGÖR...


CEMALİ
10 yıl önce - Pzr 28 Eyl 2008, 17:05

Nopper.
Çeşitli renkleriyle.
Yukarıda izah etmeye çalıştığım oyuncaklar bunlar idi. Bir zamanların en güzel ve yaratıcılık seviyesini en çok geliştiren oyuncaklarıydı. Ama Lego isimli oyuncaklar çıkınca sanırım bu Nopper isimli oyuncakları yapan firma kapandı düşüncesindeyim. İçerisindeki bir çok renkli parçaların birleşimiyle ortaya çok güzel figürler çıkarılabiliyordu. Lego firmasının açılması çok zaman olmadan bu oyuncakları piyasada bulamamaya başladım. Ve şimdilerde ise sadece tatlı bir hatıra olarak çocukluğumuzda kaldı.

CEM HOŞGÖR...


En son CEMALİ tarafından Pzr 28 Eyl 2008, 23:33 tarihinde değiştirildi, toplamda 1 kere değiştirildi


messiah_haktan

10 yıl önce - Pzr 28 Eyl 2008, 18:13

Bunlari nasil unutmusum ben, birden görünce acayip oldu. Ben hep kücüklügümde legolar ile oynadigimi saniyordum ama ben bunlarlan oynamistim. Bunlarin varligindan haberdar degildim, tek hatirladigim birseyleri söküp takmakti ve detaylari hatirlamadigim icin hep bugüne kadar lego saniyordum ama resmi görür görmez yillar sonra hatirladim, cok garip!



Serhat akdağ
10 yıl önce - Pzr 28 Eyl 2008, 23:03

benim çocukluğumda kara şimşek modası vardı. pazrdan veya çarşıdan kara şimşek(kit) benzeri bir oyuncak araba alıp onu demir veya tahtadan yapılmış bir çubukla sürerdik.

Emir ERTEN

10 yıl önce - Pzr 28 Eyl 2008, 23:15

Benim de küçüklüğümde birbirinden değişik oyuncaklarım vardı. Özellikle bir otobüsüm vardı ki hiç unutmam. Sürekli onu sürerdim.Otobüsün sesini de kendim çıkarırdım mırıldanarak.Özellikle 1997-1998 yıllarında körüklü otobüslere ilgim yoğundu.Körüklü otobüs'ün oyuncağını aradım ama bulamadım. Bunun haricinde kamyonum,traktörüm,tankım vardı.Keşke zamanında fotoğraflarını çekseydim.Koyardım buraya.

Emre Güray
10 yıl önce - Pzr 28 Eyl 2008, 23:33

Küçüklüğümde oynadığım ismini şimdi öğrendiğim Nopperlar halen piyasada mevcutlar, özellikle "herşey 1 YTL" dükkanlarında şeffaf kalın poşet çantası içinde satılmaktalar Küçüklüğümüzün belkide en vaz geçilmezleri matchbox ve majorette arabalar olmuştu.. oyuncak araba, otobüs, kamyon, polis v.b'den oluşan minik bir şehrim vardı çok eğlenceli olurdu.. Birde onların en güzeli limuzin olanıydı ama ondan bende hiç olmamıştı .. Birde ülker Ufoların (bonibon) plastik kamyonlu halleriyle, içinden sakız çıkan 10 - 15 parçalı maketler (savaş gemisi - araba v.b) vardı.. Hey gidi günler hey .. Cem Hoşgör Bey'in açtığı güzel başlıklardan ötürü teşekkür ederiz..



mehmet ÇİMEN

10 yıl önce - Pzr 28 Eyl 2008, 23:53

çocukluğumun en güzel rüyası tel araba yapmak ve onunla oynamaktı. lakin araba yapımında kullanılan tel,tütün kurutmak için gerekli olduğundan eksilmesi pek hoş karşılanmaz ve bu güzel rüyanın sonu rahmetli babamın azarlamasıyla kabus olarak son bulurdu..

emir123
10 yıl önce - Pts 29 Eyl 2008, 00:10

Kim unuturki...

Kimin yoktu ki...

Bir Kinex'i:



Bir Gameboy'u:



Bir Topaç'ı



Bir Taso'su:



(+)


Bir Lego'yu:




Bir Actionman'i



Bir Çatapat'ı:



Bir Mantar tabancası'nı:



belmaanli
10 yıl önce - Pts 29 Eyl 2008, 00:22

yazılanları okuyunca çok yaşlı hissettim kendimi...
plastik bebekler,teneke arabalar vardı.bebeklerin gözü kapananı lükstü
tahta küpler ev eşyalar vardı birde..
cikletten çıkan resimler,topaçanımsıyorum birde.tak tak vb eğlenceler bile genç kızlığımda vardı.
çocukluktan hatırladığım içinden plastik oyuncak çıkan küllah içindeki leblebi tozu.
90 yaşında değilim ama bunca hızlı değişim gelişme şaşırtmadı desem yalan olur.
ama daha çok hayıflanıp hüzünlendim.
biz arkadaşlıklarımızla büyümüşüz oyuncaklarla değil.


Serhat Küçüközler
10 yıl önce - Pts 29 Eyl 2008, 02:21

İki çocuklu ailelerde ilk çocuğun oyuncakları eğer kazalara kurban gitmezlerse arkadan gelene kalır.Bu oyuncaklar genelde gazi durumundadırlar ve küçük kardeşin devreye girmesiyle genelde kadro dışına çıkacak hale gelirler. Bana abimden kalanlar öyle hurda durumda değillerdi.Benim elimde biraz yıprandılar ama çoğu hala hayatta.Rahat bir emeklilik yaşatmaktayım kendilerine. Bahsi geçen bu oyuncaklar küçük metal arabalar.Boyaları biraz hasar görsede pek çoğu gözümün önünde hala ki annemin oyuncaklarımın bu güne ulaşmalarındaki katkısını atlayamam.Halının üstünde hayali şehirler kurup saatlerce sessiz sedasız oynadığım günler epey gerde kaldı.Ancak bir kenara kaldırmadım onları.Hepsi odamın farklı yerlerinde etrafı güzelleştirmekle meşguller.Onlarla birlikte legolarım.Sanırım ilk legomu aldığımda (ki küçük bir yarış arabasıdır) 8 yaşındaydım.Bir iki gün sonra 28 olacağım ama hala bir yerde lego görsem başımı çevirir bakarım. Legolarla uğraşmaya başladıktan sonra açıkçası diğer oyuncaklara olan merakım neredeyse yok oldu.Çünkü güzel ya da çirkin istediğim şeyi zaten yapabiliyordum.Sanırım biraz da becerikliydim Her seferinde oyun bittikten sonra tüm parçaları sayar öyle kaldırırdım bu yüzdendir ki hala hepsi tam Orta birinci sınıfta sınav sonuçlarıma göre değişen boylarda legolar kazanmıştım ev halkından.Fen dersinden aldığım 100 tam puan aşağıya ekleyeceğim itfaiye kamyonuna kavuşmamı sağlamıştı mesela. Her cuma okuldan gelir yemek saatine kadar bıkmadan oynardım.Ev halkı bir süre sonra yaşımın bunlarla oymama uygun olmadığını düşünmeye başladı.Öyle ya büyüyordum.Biraz daha ileri düzey modellere geçtim.Bir zaman sonra onların da artık bana uygun olmadığını düşünmeye başladılar.Ama ben öyle düşünmüyordum.Aslında hala aynı düşüncedeyim Sürekli benim ne zaman vazgeçeceğimi merak ettiler sanırım.Ama ben onlardan vazgeçmedim.Artık oynamasamda her biri kutudaki modeller yapılmış halde odamda durmaktalar.Bugüne kadar gelebildikleri için kendimi şanslı görüyorum.

Ne yazık ki o yaşlarda saklamak denen kavramın aklımın ucundan geçmedi oyuncaklarım vardı ki bunlar benim yapımım şeylerdi.Mesela karton kutudan yaptığım araba vapuru.Araç güvertesinin rampaları makaralarla hareket ederdi Ancak bir sorunu çözememiştim.Corgi, Majorette vs. tasarımcıları bu küçük arabalara park freni koymayı unutmuşlardı.Yaklaşık 30 araç alabilen feribotun araç güvertesi yolun sonunda biraz karışmış oluyordu Bu arada 30 araç şimdikiler gibi yalnız otomobil değil.Otobüsler, kamyonlar...Hatta vinçler, dozerler, silindirler Sonra daha küçük kutuları kesip yapıştırıp yaptığım teleferik vs... Ulaşım merakımın temellerinin atıldığı günlerdi herhalde Belki biraz erken doğsaydım ya da rahmetli dedem acele etmeseydi tenekeden yaptığı buharlı gemilerin yapım tekniklerini öğrenebilirdim.Fırsat olmadı ne yazık ki bu yüzden gemilerimi kartondan yapabildim sadece

Yukarıda bahsi geçen legolarımdan bazıları...








Yeni fotoğraflarla devam etmek üzere....



sayfa 1
cevap yaz
(üye olmadan da mesaj yazabilirsiniz)
ANA SAYFA -> HABERLER ve SOHBET