Ermenistan'a Ziyaret

[umutyolu]

[M.Sezgin SEZER]

Abdullah Beyin durumu gerçekten zor. Bir taraftan ABD gitmesi için bastırıyor, öbür taraftan içerde kamuoyu baskısı ve bu durumun çok iyi anlatılması gereken bir Azerbaycan var.
Tabii ki her şey "alt tarafı bir maç" pozisyonuna düşürülemeyeceği gibi, bu Türkiye-Ermenistan arasında yürütülen masa başı bir görüşme de değil.
Basından öğrendiğimize göre, Abdullah Bey de dışarısının baskısı bir tarafa kendisi de gitme taraftarıymış. Bir bildiği var ki cumhurbaşkanının ki böyle bir karar verdi.
Lakin Abdullah Bey'in büyük tepkiler alacağını bile bile bu kararı vermesi önemli geldi bana.
Sanırım bundan sonra da Azerbaycan'ın gönlünü almak için elinden geleni yapacaktır.
Benim şahsi düşüncem, yüz yıllık şartlanmış beyinleri maça gitmekle düzeltmek imkansızdır.
Ermenistan kamuoyunda da ciddi tartışmalar başladı çünkü.
Türkiye aleyhtarlığı Taşnaklar vs. gruplar yüzünden yeniden alevlendi.
Ama başka bir kanat da şunu söylüyor:
Maça davet en azından Ermenistan yönetiminin bir iyi niyet gösteriydi, davete icabet etmek de iyi niyetle cevap vermek adına önemlidir.
Beklenen faydayı verir mi, iyi bir süreç başlatır mı?
Biz iyi niyetten yana olalım da yoksa gelecek için fal açmak bizim işimiz değil.

[Canas]

Bazi arkadaslarimizin, bu ziyarete karsi hakli gerekceleri var.
En onemlisi Ermenistan’in sinirimizi tanimamasi, iddiasi.

Oncelikle sunu soylemek lazim Ermenistan’da benim bildigim kadariyla Suriye’deki –Hatay’i kendi topraklarinda gostermek- gibi bir durum sozkonusu degil. Oyle haritalar sadece asiri ulusalci Ermeni partilerine ait cevrelerde var. Bir Devlet Politikasi degil !

Ikincisi daha ziyade bir elestiri. Abdullah Gul niye daha evvel dediginin tam tersi bir hareket icerisine girmis. Cunku iktidar olmak onu gerektirir. Taha Akyol, Iran Cumhurbaskanin Anitkabir’i ziyaret etmemesi ile ilgili olarak Ecevit’ten bir ornek vermisti. Ecevit, Anitkabir’i ziyaret etmeyen, donemin Iran Cumhurbaskani Rafsancani’yi (ve Demirel’i) elestirmis lakin sonra kendisi Basbakan olunca bu durumlari es gecmistir.

[Husnu Kursun]

Ben oyumu gitmeli diye verdim. Nedenmi?
Soyle bir ornekle aciklamak istiyorum. " Kill them with kindness" cok kısa ve anlamli Ingilizce bir deyis,
" Kibarlığınla öldür" Her ne kadar oteki yanagimizi donmesekte, yaptigimiz hareketlerle utandirabiliriz belki.

[sElCuK aYdIn]

Tarih yurt dışında elçiliklerimize yaptıkları saldırıları unutmak gibi bir anayasa kanunumu çıktıda ben görmedim .Bırakın geçmişi derseniz yakın gelecekte soykırım iddialarını her tarafta yasallastırdılar cogu ülkede soykırım yoktur demenin suç olduğunu bile kanunlaştıran bu topluluğa bizi başımızdan okşuyacaklar ,sevecekler diye bir kedi gibi paçalarına sürünerek sırnaşmanın anlamı varmı sizce,yada fal açalım bizi seviyorlarmı sevmiyorlarmı diyede kendimizi gülünç duruma düşürmeyelim. Hemde en yüksek makamımızı buna alet etmiyelim.Şehit verdiğimiz yurt dışındaki temsilcilerimizi unutmayın. Türkiye devleti kumar veya fal açarak veya bir başka ülkelerin isteği doğrultasında politika yapması isteniyorsa bu ülkenin ismini ve bayrağını deiştirmesinde faydası var veya geçmişte ve şu anda bize yapılan hareketleri göz ardı edenlerin lütfen susması gerektiği kanısındayım

[Canas]

[Çetin KOŞAR]

Ben olaya komşuluk ilişkileri açısından baktım ve “gitmeli” yönünde oy kullandım. Kıymetli atasözlerimiz vardır; "Ev alma komşu al." "Komşu komşunun külüne muhtaçtır.

Nedir bu?

Türkiye Cumhuriyeti'nin kaderi mi? Çevresinde, rahatlıkla kapısını çalacağı bir tane bile komşusu yok.

Okyanuslar ötesi ülkelerle sıkı dostluk ilişkileri kurabilen ve her türlü konuda işbirliği yapabilen bir devlet nasıl oluyor da bütün komşularıyla "kavgalı" olabiliyor. Sizce bu "işin içinde bir iş" yok mu? Komşularımızla kavgalı olmamızdan kimler ne gibi menfaat sağlıyor olabilir dersiniz?

Ermenistan orada, biz buradayız. Ne onlar ne de biz, bir yerlere gidemeyeceğimize göre makul ve mantıklı olan hareket, asgari bir diyalog içinde olmaktır. Bu da her zaman her iki milletin yararına olacaktır. Bu konuda Amerika ile Kanada devletlerinin sınır boylarındaki ilişkilerine bakmamız yararlı olacaktır. Adamlar, her türlü ekonomik ve ticari ilişkilerinde bu bölgelerde sanki tek devletmiş gibi hareket etmektedirler.

Kendimize sormamız gereken soru şu olmalıdır;

Sadece Ermenistan ile değil, Türkiye bütün komşularıyla iyi geçinir, onlarla uluslararası konularda işbirliği yaparsa bundan kimler fayda görür, kimler zarar görür?


Öte yandan "sözde soykırım" iddialarından zarar görenler, bizden çok bugünkü Ermenistan'da yaşayan fakir Ermeni halkıdır. Tarihi derinliği olan koskoca bir Milletin içine düştüğü bu durumdan elbette Avrupa'da, Amerika'da ve Rusya'da yaşayan zengin Ermenilerin oluşturduğu Ermeni Diasporası sorumludur. (Diaspora; Yunanca "dağılım" kelimesinden gelen, anavatanlarını terk edip başka yerde yaşamaya başlamış etnik gruplardır. Türkçe karşılığı "kopuntu" demektir.) Bunca varlıklı olmalarına rağmen ülkelerinin kalkınması için parmaklarını oynatmayan bu kopuntular başka milletlerin güdümünde kendi halklarının yoksulluğuna bile seyirci kalmaktadırlar.

Bir de sınır tanımama konusu vardır ki, Türkiye Cumhuriyeti'nin sınırlarını "Lozan Antlaşması"na henüz imza atmamış olan dostumuz, canımız, ciğerimiz, Müttefikimiz Amerika bile tanımazken, Yunanistan, Suriye ve Ermenistan'ın tanımaması onların bileceği bir iştir.

Mustafa Kemal Atatürk 26 Ağustos 1922'de Büyük Taarruzu başlatmadan önce Doğudaki devletlerle anlaşmalar imzalayarak savaşacağı cephe sayısını aza ve tek yöne indirmişti. Ülkemizin de bugün savaştığı cepheleri aza indirmesi yararına olacaktır.

Bilindiği gibi Kuzey Irak’ta rahatları kaçan terörist grupların gerçek vatanları Ermenistan’dır. Asala terör örgütünün kepenklerini indirdiği günün ertesinde PKK örgütünün faaliyete geçmesi bir tesadüf olmasa gerek. Şimdi İran’dan da izole olan bu gruplara kucak açacak olan tek devlet Ermenistan’dır. Kurulacak iyi ilişkilerle bu muhtemel gelişmenin de önü alınmış olacaktır.

Bizim Ermenistan’la olan ilişkilerimizin normalleştirilmesini ben savaşın eşiğinden döndüğümüz Suriye ile o yıllarda olan o sıcak ilişkilerimize benzetiyorum. Sorun kızmakla, küsmekle değil konuşmakla, diyalogla çözülür.

Ermenistan’ın işgali altındaki Karabağ Sorunu, ana vatanları Gürcistan sınırları içinde kalan Ahıska Türklerinin İstikbali ve Orta Asya Türk Cumhuriyetleriyle irtibat sağlamak gibi konular aramızda koca bir dağ gibi dikilip duran Ermenistan ile kuracağımız iyi diyaloglara ve olumlu siyasi gelişmelere bağlıdır.

Bu ziyaretin her iki Millete ve dünya barışına katkı sağlamasını temenni ediyorum.

.

[ömer bey]

Değerli katılımcılar.
Gitsin gitmesin arasında Millilerimizi desteklemek adına yapabileceğimiz yorumlarımızı unuttuk.
Açtığım başlık altında Millilerimiz ve maç için düşüncelerimizi paylaşmayı öneriyorum.
Sayın Cumhurbaşkanımız geldiğinde burada tekrar buluşur ve tatlı tatlı atışırız.

Kolayına olsun her işimiz.

[K.Oktar ARKIN]

Arkadaslar her yenilige,"Aman kalsin, aman olmasin,istemezuk kalsin" demeyelim.
Diyalogdan kimseye zarar gelmez. Sorunlar konusa konusa hallolur.

[ahmetfehmi]

Bu başlığı açmaktaki amacım Cumhurbaşkanımızın Ermenistan'ın maç davetini kabul edip etmemesini yoruma açmak ve tartışmak idi ancak Cumhurbaşkanımız daveti kabul ederek gitmeye karar verdi, bu karar Bir yerde hükümetin ve Cumhurbaşkanının devlet politikası olarak benimsediği kendi doğruları olup inşallah Azarbeycan gibi dost ve Türki bir ülkeyi kırmadan gönlünü almanında bir yolu bulunur, artık söyleyecek fazla bir şey kalmadı.