1 milyon Türkiye fotoğrafı
sayfa 17  |
 |
sgüner
16 yıl önce - Prş 12 Tem 2007, 13:41
Hobilerimiz
1,Fare
2,yarasa
bende tiksinti yaratır.Çizgi filimlerde dahi seyredemem.....
|
 |
:BARIŞ:
16 yıl önce - Prş 12 Tem 2007, 13:46
Bazı Böcek türlerinden çok korkarım .Şimdilerdede İstanbul'da Et yiyen örümcek haberini duyunca tüylerim diken diken oluyor.
|
 |
minne
16 yıl önce - Prş 12 Tem 2007, 14:04
Bende karanlık korkusu vardır.
Bir ara evde yanlız kalmaktan korkardım Allaha şükür atlattım sayılır
Gecen hafta dalgalı denize girerek kücük bir boğulma tehlikesi atlattıktan sonra,
boğulma korkusunada sahip oldum
|
 |
begümay
16 yıl önce - Prş 12 Tem 2007, 14:23
Karanlık korkusu, yalnız kalmak korkusu, böcek korkusu, hayvan korkusu, başarısızlık korkusu gibi birçok korku türüm mevcuttur.
|
 |
sefaolgun
16 yıl önce - Prş 12 Tem 2007, 14:24
* Yüksek biryerde düşme
* Karanlıkta yanlız başına kalma
|
 |
Aslı87_87
16 yıl önce - Prş 12 Tem 2007, 14:38
Hani şu böcek fobisi denir ya işte tarifi tam bu
yürümelerini görmeye bile dayanamıyorum "ayyyyyy",elim ayağım birbirine karışıyor,o an yanımda kim varsa adını sayıklayıp duruyorum "kurtarın beniiii" diye
insan kum tanesi kadar bir canlıdan da korkar mı yaaa?ki türü ne olursa olsun.1 mt öteden bile görmeye dayanamıyorsanız benim gibi onlardan kaçışı da çekilmez sancılı olur...
fobi işte
eğlence dolu,fobisiz günler...
sevgiyle...
|
 |
Faruk Öncan
16 yıl önce - Prş 12 Tem 2007, 15:38
Dünyaya geldiğimizde korkularımız yoktur, ama her çocuğun çevreye tepkisi farklı farklıdır.Hayatta kalma programı çevremizden (anne baba yetiştiriciler öğretmenler) bize yüklenirken,bilmeden yada bilerek korkularda aşılanmaya başlanır.Anne babanın ilk amacı çocuğun hayatta kalmayı öğrenmesidir.Bu öğretilirken şu yada bu yasaklar şöyle yada böyle korkularla desteklenerek sunulur.Çocuklar genelde anne babalarına karşı gelselerde mistik olarak onların etkisi altındadırlar.Ve korku tohumları yerleşecek zemini bulur.Anne babaları suçladığım kimsenin aklına gelmesin.Uzun uzun anlatamıyorum,amaç hayatta kalmak olunca,bunun zıddı ölümden korkunun oluşmasını önleme şansımız yoktur.
Demekki fobinin ne olduğunun önemi yok, sonuçta korku mutlaka yaşam programımıza yerleştiriliyor.Bütün korkularımızın kökeni ölüm korkusudur.
Önemli olan korkularımızın karşısında ne çaba harcadığımız, onları aşmak için ne yaptığımızdır.Yani bize yüklenmesi zaruri olan programı düzeltmek için ne tür update ler yaptığımızdır.Bilgisayarın kendi programını kendi düzeltmesi imkansızdır ama insanın bunu yapabilmesi mümkündür.
Korkuyu yenmenin mümkün olduğunu şöyle düşünmekle başlayabiliriz.Sizin korktuğunuz bir şeyden bir başkası korkmuyor olabilir.Ama onun korktuğu bir şeyden de siz korkmuyor olabilirsiniz. Demekki yanlış bir alışkanlık edinmişsiniz, bunun değişebileceğini, bu korkudan kurtulabileceğinizi düşünebilirsiniz.Aslında ufacık bir korkuyu bu zamana kadar besleye besleye siz büyüttünüz, devamlı ben bundan korkuyorum diye diye o korkuyu içinizde dev haline getirdiniz.Bunun böyle olmadığını anlamak için o içinizde büyüttüğünüz gerçek olmayan korku ile yüz yüze gelmemiz gerekir.Tabi bunu yaparken kafayı yemeden kalp krizi geçirmeden başarmanın yollarını bulmalıyız.Nasıl olacak?
Yavaş yavaş acele etmeden kendi kendinize telkinlerle korkunuza yanaşmaya çalışın.Dışarıdan yardım aramayın, bununla yüzleşmesi gerekli olan sizsiniz.Önce beyninizde korktuğunuz şeyin büyümesini durdurun, sonrada ona dokunmaya çalışın, ona yaklaştıkça okadar büyük birşey olmadığını anlayacaksınız.
Fobilerimizi çabalarla yenebiliriz, amaa ölüm korkumuzu yenemediğimiz sürece korkular üremeye devam edecektir.
Kendimden bir örnekle bitireyim.Yılandan, böcekten,karabasandan (yendim)...vs lerden korkmam.Ama birçok insanın korkmadığı ve aslında benim hobim olan uçaklardan korkardım. İnanın 40 yaşıma kadar uçağa binmedim.Çok çok çok zorluyarak binme kararı aldım ki bir ay süreyle geceleri uyuyamıyor hep kabus görüyordum.Yaşadıklarımı hissettiklerimi fobi oluşturmamak için anlatmıyayım.Rahmetli Kemal Sunal gibi uçakta kalp krizi geçirmediysem heralde spor yapmama borçluydum.
Şimdi 4-5 ayda bir uçağa binmessem rahatsız oluyorum.
Yendiğiniz en ufak bir fobinizden dolayı kendinizi ödüllendirin ve diğer fobilerin üzerine gitmeye çalışın.Kesinlikle başaracaksınız.Bu dünyaya geldiğiniz için zaten yeteri kadar cesursunuz sadece cesur olduğunuzu unutup korkular ürettiniz.
Saygı ve sevgilerimle.
|
 |
feridun usta
16 yıl önce - Prş 12 Tem 2007, 16:56
Dişçiden,iğne olmaktan ve çok yüksekten bakmaktan çok korkarım...
|
 |
neşetyıldız
16 yıl önce - Prş 12 Tem 2007, 18:04
Yılan ve Akrepten çok korkarım,bunun dışında yükseklik ve boğulmaktan korkarım.
|
 |
serdar şahin
16 yıl önce - Prş 12 Tem 2007, 18:51
Yalnızlık ve yükseklik
|
 |
sayfa 17  |
ANA SAYFA -> HABERLER ve SOHBET
|