Fotoğrafların Hikayesi.. Gel Sen Ne Çektiğimi Bir de Bana Sor...

[Faruk Öncan]

[_serhat]

Fotoğraf çekmek bir çoğumuz için bir tutkudur bir zevktir, bir süre fotoğraf çekmeye çıkmadığımız zaman özlem'e dönüşür, en azından benim için böyle..

Genelde fotoğraf çekmeye yalnız gidilmez, en azından iki kişi olmak gerekir, bence doğru olanı da budur...Ancak fotoğrafa çıktığımız kişi veya kişiler benim için önemlidir, başta, kafa yapısı uyuşması şarttır, bizler oluşturduğumuz Bursa gurubu olarak bu yönden şanslı sayılırız..

Fotoğrafa çıkmayı en sevdiğim kişilerden bir de sevgili dostum Erol Gündüz'dür.. Doğrusu enteresan adam.. Mesela, birlikte bir köye gideriz oradaki yaşlıları fotoğraflarız, ben lafa tutarım o çeker, o lafa tutar ben çekerim, yani güzel paslaşırız.. Arasıra küçük tepkiler alsakta önemli değildir, çünkü bilirim ki o yine insanları bir şekilde ikna eder Ne de olsa ordunaryus pazarlamacı

Geçen gün de birlikte Bursa hayvanat bahçesinde aldık soluğu, uzun bir çay molası ardında fotoğraf turumuza başladık, çalışanlarla muhabbet ettik, küçük çocukları lafa tuttuk fotoğrafladık, çeşitli hayvanların fotoğraflarını çekmenin ardından bir anda flamingoların bulunduğu bölüme geldik.. Oldum olası flamingo fotoğraflarını çok sevmişimdir, bunu da orada kendisine söyledim, senmisin söyleyen, 8-10 çekimin ardından Erol Gündüz çitlerden atlayıp dalmaz mı flamingoların arasına Beni de çağırıyor yanına Ben orada fotoğraf mı çeksem bekçiyi mi gözlesem iki aradayım Allahdan ortada bekçi de yok, olsa rezillik Dayanamadım ben de daldım flamingoların arasına, bir kaç güzel kare de ben aldıktan sonra kendimi yine attım çitlerin arkasına, Erol gündüz de çekimlerini tamamladıktan sonraaaaaaa, işte o zaman işin suyunu biraz çıkardı Bana seslendi: Serhat hocam, bak ben bunları kovalayacağım sende fotoğraflarını çekeceksin tamammı? Ana adam flamingoları kaçırtacak, ben de sesleniyorum: Ağbi uçup kaçmasınlar, yok yok diyor bişey olmaz, kanat çırpıp azıcık koşarlar o kadar




(+)

Neyse ki biz oradan çıkıp karşı taraftaki banklarda dinlenirken oranın bekçisi geldi, biraz erken gelseydi olası bir fırça kaçınılmaz olacaktı sanırım

Sevgili Erol ağabimin bu yönünü çok ama çok seviyorum.. Biliyormusunuz bana söz verdi, bir daha ki hayvanat bahçesi turumuzda ayıların bölümüne girip onları kovalayacak, bende fotoğraflarını çekip sizlerle paylaşacağım

[Karani Eseroğlu]

Serhat,
Fotoğrafa dikkatli bakınca Erol'un bu işte tecrübeli olduğu belli oluyor.
Sanırım daha önceleri kaz çobanlığı falan yapmış galiba.

[Bay Bülent]

Bu fotoğrafın aynısını birde gece çekmek için 5-6 saat karşısında bekledim hava kararsın diye




(+)




(+)


Saka şaka,yol üzerinde olan bu camiyi başka bir gün çektim gece olanını
Ama hep aklımdaydı gece çekmek

[_serhat]

[said sargın]

[Erol Gündüz]

(+)

(+)

(+)

[Erol Gündüz]

Uludağ'a çıkan asfalt üzerinde
atlı amca fotoğrafının çekildiğini anlayınca para istiyor.

''Millet üste para veriyor'' diyorum.
Uzun muhabbet ve pazarlıklar sonucu bu fotoğrafın bana maliyeti: 5 TL.


(+)

[Zafer]

Erol dede : ) zaten fotoğrafta el kol hareketi yaparken yakalamışsın, "noluyor! para virdin mi sen bağa" bakışı bu : ) Ayrıca teessüf ederim, ben size 4 TL karşılığı at üstünde poz verirdim : ) Tek kare x 4 TL.

[_serhat]

Bu ay en beğendiğiniz fotoğraflar başlığığında benim bu akşam yüklediğim bu fotoğrafıma iki değerli üyelerimizin onur verici yorumlarını okuyunca birden böyle bir başlık açmak aklıma geldi, enteresan hikayeler okuyacağımıza da hiç kuşkum yok..



(+)

Bu fotoğrafı çekme hikayem gerçekten enterasan.. Geçtiğimiz kurban bayramının ilk günü hariç, fotoğrafa ayırdığımız dolu dolu üç gün geçirdim, eksik olmasın sevgili Ahmet Barış Işıtan ve sevgili Özcan Günergök ile beraber Bursa'nın bir çok yerini arşınladık, dudaklıdan botanik parka, gölyazı'dan uludağ eteklerine kadar

Bayram tatilinin son günü idi, birgün önce onlara samanlı dağlarının güzelliğinden bahsetmiştim, bizim sevgili Barış da tam bir fotokolik Ona fotoğraf de fizana gider, Özcan desen oda aynı, bayılıyorum böyle insanlara, onlar da bana <hadi ağabi, bir gidip gözatalım oralara> dediler ve biz koyulduk yollara, bildik yerleşim yerlerinden geçtikçe ikisi de mest olmaya başladı, orda dur şunu çek burada dur bunu çek derken günbatımını ucu ucuna yakalama şansı ancak yakaladık Güneşin battığını görüyoruz ama müsait bir yer denk getiremiyoruz, biraz daha gidelim biraz daha derken fotoğraf çektiğimiz bu noktaya geldik ve sarıldık makinalara, şakadak şukadak 5 dakika çalışma imkanı ancak yakaladık..

Kararlaştırdık, bir daha ki sefere, o pet şişelerin henüz ulaşmadığı o güzelim bölgeye çadırlarımızı alıp orada doya doya iki gün geçireceğiz, umarım oralardan daha çok güzel fotoğraflar alma imkanımız olur..

İnanıyorum ki sizlerinde böyle fotoğraf hikayeleriniz vardır, paylaşmak hoş olur diye düşünüyorum..