Zeytin Ağacı

[Alexandros]

[Oğulhan]

[Alexandros]

[Selcuk Aral]

Acıklı bir Zeytin Hikayesi

Sevgili WOW'cular ve degerli Misafirler !

Bornova da (Izmir) askerlik yaparken cumartesi/pazar günleri egitimden (daha cok angaryadan kaytarabilmenin) iki yolu vardi. Ya aç-aç'a (her hafta donsözler dans etmeye gelirlerdi) bilet almak (<--1 Eski TL. Hahaha...) yahutta gönüllü olarak Manisa Asfalti Yamaclarina zeytin agaci dikmeye gitmek.

Üstelik agac dikimi nispeten aksamüstü yapildigindan, o saate kadar cayirda/bayirda, yatarak bir güzel ögle uykusu alabilmek imkani da vardi. Aslinda diger bütün erat ile birlikte bir kac defa yasli teyzeleri seyretmeye gitmis, kep’leri tavana firlattiktan, kisa bir zaman sonra istahimizi almisdik.

Nedense hem Istanbul’un göbeginde dogmus büyümüs bana, hemde (meslegi bateristlik olan) Ankarali arkadasim Iskender Yavuz’a, henüz doga/cevre/yesil modasi baslamamis olmasina ragmen agac dikmek, cok cazip geliyor ve diktigimiz fidanlarin sayilarinin muhasebesini tutarak su kadar – bu kadar oldu diye hesabini yapiyorduk.

Basimizda bir assubay olmasina ragmen, her zaman muhtemelen tarim bakanliginin, bölge müdürlügünde görevli, bilirkisi bir sahis bulunuyor, bizlere fidan nasil dikilir, cukur ne kadar büyük ve derin olmalidir vs. yi ögretiyordu. Aslinda hem arazinin taslik ve sert olusundan, hemde biz sehir (hanim evlatlarinin) kazma kürege alisik olmadigimizdan elleri hemen kabarip, sismeye, hatta su toplayip patlamaya basladigi icin bu isi pek öyle gönüllü yapmaya talip olan cok asker de cikmiyordu. Aslinda hepimiz daha askere gelmeden hic bir seye gönüllü olarak cikmamak gerektigini ögrenmistik.

Herneyse gecmis gün, biz böyle kac hafta sonu (belkide Ocak’tan – Nisan’a kadar her hafta sonu <-- Hatirladigim kadariyla mevsim ilkbahardi), zeytin fidani dikmeye gittigimizi artik hatirlamiyorum. Yanliz her ikimizde en az 500-600 fidan diktigimizi bugün gibi biliyorum.

Bornova’daki egitimi tamamlayip, askerde Milli-Lig’de top oynamaya Kara- ve Muhafizgücü’ne (Ankara) gidip ve hizmet bitiminden iki ay sonra palas-pandiras Almanya’ya gelince, asagi yukari 20-25 sene bir daha Izmir’e gelmek kismet olmadi. Birkac defa ucak ile havaalanina indiysem de derhal yola devamla baska bir sehre gectim.

Aradan gecen bu kadar uzun zamana ragmen, diktigimiz zeytin fidanlarini, hic ama hic unutmadim. Hep bir gün agaclarimizi ziyaret etmeyi, zeytininden atistirmayi, sahiplerine agaclarin dogus hikayesini anlatmayi, hayal ettim. Bende bu agaclara karsi olan özlem,  her gecen sene (dogmus cocugunu hic görmemis bir baba gibi) daha fazla artmaya basladi.

Bu böylece bundan bes sene kadar evveline kadar devam etti. Bir gün ICQ’da, tesadüfen Izmir ) Eylül Üniversitesinde görev yapan ve Bornovada oturmakta olan Bahri adinda bir arkadasla yazismaya basladik. Aradan bir-kac zaman gectikten sonra, Bahriye hikayeyi anlatip, kendisinden *benim agaclari ziyaret etmesini, resimlerini cekip bana göndermesini* rica ettim.

Bahri ertesi gün geldiginde bana söyleyecek laf bulamiyordu. Megerse Bornovalilar, bizim diktigimiz agaclari yerle bir ederek üzerlerine, blok apartmanlar dikmis, bir sürü yeni mahalleler kurmuslar.

Hosca ve dostca kalin sevgili Wow’cular.

[iooktay]

Hatayın Dörtyol ilçesinin Payas Beldesinde bir kervansarayın bahçesinde yer alan bir zeytin ağacı. 1100 yaşında olduğu söylenmişti.


(+)

[Oktay Kasman]

Zeytincilik tüm Akdeniz bölgesinde olduğu gibi Girit Adasında da gelişmiştir. Mübadele yıllarında gelen ve Ayvalık başta olmak üzere Ege ve Marmara dahil Adenize de iskan edilen mübadiller buralarda da zeytincilikle uğraşmışlardır.Halen de zeytincilik üzerine söz sahibidirler.Ayrıca bir sohbette işitiğime göre Sızma Zeytinyağı: Toplama esnasında büyük bir leğenin içine konan bir küfe doldurulup sabaha kadar bırakılırmış.Kendi ağırlığı ile küfeden sızan yeytinyağı toplanırmış.O da bir küfede çok az bir mikdar mış ve çok değerliymiş.Oysa piyasada satılan her zeytinyağın üzerinde Sızma etiketi var. Bu konuda bilgili olan arkadaşlardan tamamlayıcı bilgi rica ediyorum.

[Ali KIRLI]

Zeytin ağacının kanunla korunan tek ağaç olduğunu biliyor muydunuz?  Ben duydum ama hangi kanun, hangi madde bilmiyorum. Belki bir hukukçu arkadaş yardımcı olur, o kanun maddesini buraya yazar. Bizim buralarda (Muğla ve civarı) tarla anlaşmazlıklarında, mahkemelik durumlarda vatandaşlar elinden kaçırmak istemedikleri yere hemen zeytin dikerler. Sanırım verilecek karara bir etkisi oluyor ki, bu uygulama bu kadar yaygınlık kazanmış.

Yine ilginizi çekecek ilginç bir uygulamayı anlatayım. Bazı vatandaşlar içinde zeytin ağacı bulunan tarlasını zeytinleri hariç olmak üzere satar. Alıcı o tarlaya veya arsaya ev yapar, müsait yerlerini eker biçer. Ama zeytinlere dokunamaz. Bir dalını kesemez ve ürününü toplayamaz. O ağaçlardan yararlanma hakkı arsanın eski sahibine aittir. Üstelik bu uygulamanın da bir yasal dayanağı varmış. Başka yerde var mı bilmem, ama Muğla ve çevresinde buna birçok örnek biliyorum.

Gerçekten iginç değil mi!... Zeytin ağacı yasalarla korunuyor. Neredeyse insana eşit sayılıyor.

[alit]

[Reklamesut]

Gaziantep'in Nizip ilçesinde geniş bir alanda zeytincilik yapılır. Oralarda zeytin, ağacın silkelenmesiyle toplanır. Zeytinin elle toplanmasının ne gibi bir faydası vardır? Bilgilendirirseniz sevinirim.

[alit]

Zeytin el ile toplanırsa meyve hasar görmüyor eğer sallayarak toplarsanız meyve hasar görüyor diye biliyorum ben daha geniş bilgisi olan varsa daha detaylı bilgi verebilir.