İNSAN OLDUĞUMUZU UNUTMAYALIM...

[Alpaslan TÜRKOĞLU]

Unutkanlık birçoklarının sorunu olduğu gibi benimde problemim. Koyduğum cd’yi bulamıyorum, aradığım bir şeyi bir çok kez bulamıyorum… Peki buna nasıl çare bulurum diye düşünürken, araştırırken bir şeyi fark ettim…  Aslında fark edilmeyecek gibi de değilmiş…İnsanlar olayları, konuşulanları,  geçmişte olan önemsiz bir şeyi hatırlıyorlar ama  bazıları ara ara yada sık sık insanlığını unutuyor…Dünyanın sorunu ve problemleri o kadar çok ki yâda biz o kadar artırıyoruz ki insanlığımızı unutuyoruz. Şu insan dediğimiz birinin kırmızı çizgisine müdahale ettiğimizde bakıyoruz ki insanlığı hak getire… Normal zamanda insanca ilişkileri olan birinde anormal zamanda bir bakıyoruz yanına yaklaşmak mümkün değil...İnsanlar olayları, konuşulanları,  geçmişte olan önemsiz bir şeyi hatırlıyorlar ama bazıları insanlığını hatırlamıyor bile…
Evimizde giysi dolabı ve buzdolabında yer kalmıyor ama içimizdeki insanlık boşta kalmış. Eşyaları alıp insanlığı vermişiz. Oysa eşyalar insanlıkla bir alışveriş için değil, biraz daha rahatımız artırmak içindi bunlar.  TV dizilerinde ve magazin programlarında bunu çok sık görmek mümkün. İnsan dediğimiz birçokları altlarına makam verilmek suretiyle insanlığını veriyorlar. Tabi böyle olunca toplumun genelinde rastlanan bir mutsuzluk hali.  Bazıları ara ara yada sık sık insanlığını unutuyor.
Bazıları insanlığını hatırlamazken,insanlığını unutmamaya çalışanlar şaşkınlıkla ve ürperti içinde seyrediyor…
Hz. Ömer devlet başkanı olunca, yanına birini çağırır.Kibir ve gururun bulaşmasının engellemek için olsun çağırdığına adama derki “Bana her gün gelecek, ölümde var Ömer diyeceksin” der.
Bizimde herhalde öyle arkadaş ve dostlarımız olmalı ki bize zaman zaman “insanlığını unutma!” demesi gerekiyor.Biriyle sorun yaşadığımız bir zamanda, tartışacağımız bir anda, bir arkadaşın yanımıza gelip “aman ha insanlığını unutma” demesi gibi…Neyi Kaybettiğini bilmeyen ne bulabilir ki?
Böyle giderse Su sorunu yaşacağımız günler öncesin insanlık sorunu yaşıyoruz. İnsan kıtlığı çekiyoruz.  
Ülkeyi kendi menfaatleri için uçurumun eşiğine getirenler ve şimdi de getirmek isteyen insanlara bakınca…
Benim önerim;
Hani törenlerde ölülerin arkasından bir dakika  durmamızı isterler, Keşke o törenlerde   “burada bu gün toplananlar günde 1 dakika  (bu sefer canlılar için) çevrenizden başlayarak insanlar için maddi ve manevi neler yapabilirim diye düşünmenizi bekliyoruz” demelerini bekliyorum…

[vahitsan]

Unutulması en teklikeli şeylerden biride insanca duygular, davranışlar kısaca insanlıktır.Bilindiği gibi bir toplumu toplum yapan içinde bulunan insanlardır, bu insanlar şu veya bu şekilde insancıl duygularını kaybetmeye başladığı anda o toplumda özelliğini yitirmeye başlar.Komşumuzun herhangi bir sorunu varsa ve ilgilenmiyorsak bu hastalık, maddi bir problem hatta açlık bile olabilir;yolda rastladığımz bir dilenci,rahatsız bir insan veya buna benzer biriyle ilgilenmeyi bıraktık dalga geçip hor gözle bakıyorsak, yaşadığımız yerlerin, mekanların pis, kırık dökük, virane olmasına sebep oluyorsak ve hatta çevremizdeki hayvanlara dahi böyle davranıyorsak insan olduğumuzu unutmuşuz demektir. Böyle olursa ne olur? Şu olur: O toplumun içinde yapayalnız kalırız, bu davranışlar ve davrananlar arttıkça o toplumda bir çok yalnız insan olur, oysa toplumlar birbiriyle kaynaşan, uyuşan, yardımlaşan bireylerden meydana gelir. Bundan çıkanda toplum olabilmek için insanlığın gereklerine sıkı sıkı sarılmalıyız aksi halde bir millet, bir toplum değilde bir deste, bir düzüne, bir grosa gibi insan gurupları olur çıkarız.