Ağlamayı tanımlamak..

[yusuf35]

Yoğun Acı ve felaket hallerinde çok istememe rağmen ağlayamam. Bir tür şok hali heralde. Babamı kaybettim 10 gün boyunca bir damla yaş gelmedi.Sofraya yine 4 tabak koyduk alışkanlık heralde ağlamaktan yemek yiyemedim.
Diğer durumlarda ise o kadar sulugözlüyüm ki bazen ağlamaktan utanıyorum.
Öğretmenleri eşliğinde yürüyen bir grup anaokulu-ilkokul çocuğu görsem ağlarım.
Çocuk yuvasında bakıcıları eşliğinde oynayan çocukları görünce,
ne zaman bir bando,bir mehter takımı görsem, ................
Eşimi doğumhaneye aldılar.Oğlum gelecek.Önce Hastanede karşı kapı komşumuzun bebeği geldi.Onunla antreman yaptım.Oğlum geldiğinde ise tebrikleri kabul edemiyecek kadar ağlıyordum.

[.Sevda.]

Ağlamak: Yansıma şeklidir iç dünyanın... Sıkıntılara, öfkeye geçiçi rahatlamadır... Yaşama karşı güçsüzlüğün iletisidir... Nimettir... Yaratan'a şükrün ifadesidir, O'na teslimiyettir... Zayıflığın göstergesidir...  Duyguların boşaltımıdır... Özlemdir... İstektir...
İyi ki ağlayabiliyoruz.

[Zuhal CEVAHİR]

Ağlamak evrensel bir olgu,duygu taşmasıdır.Sevinçten,üzüntüden veya gülmekten . Her kültür, duygusal gözyaşını tanıyor.' Ağlamayan bebeğe mama ' yok derler ama bunu duygu sömürüsü haline getirenlerde çok.

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?

[Banu Erkal]

Mevlana'nın çok güzel bir sözü vardır. "Yürek yanmadıkça, göz yaşarmaz." Bence ağlamanın tanımıda bu söze çok uygun. Canımız yandığında, üzüldüğümüzde yüreğimizin acısının dışa vurumudur ağlamak. Sevindiğimizde veya çok güldüğümüzde ağlamayız ki yani ben ağlamam. O an sadece birkaç damla gözyaşı gelir gözlerimden  o kadar.

[SerhatPolat]

Bir nevi insanların duygularını yansıtma biçimidir.Ağlamak deyince aklınıza sadece üzüntü gelmesin insanlar sevinçtende ağlar hepimizin bildiği gibi.

[asamüjgan]

Ağlamak güzeldirde......değecek şey için ağlamak daha güzel ...nasıl derseniz ;'1989 yılında ablamın düğünü için diktiğim elbisemi düğüne 1-2 saat kala ütülerken yaktım feryat figan ağlamaya başladım abim benim bu halimi görünce'Allah akıl fikir versin ağlanacak şeylere ağlanır buna ağlanmaz yanan yeri kes tekrar dik 'dedi  dikişten hiç anlamayan abimin tavsiyesine uydum elbise mükemmeldi kimse birşey anlamadı.Ancak düğünden bir hafta sonra abimi bir trafik kazasında kaybettim o gün bu gündür neye feryat figan ağlanır neye ağlanmaz neyazık ki biliyorum......

umarım gözlerinizden akıttığınız her damla ya boşa akmasın yada mutluluk göz yaşları olsun

[black_tolga]

Ağlamak insanın o an içinden gelen bi his ve de o anki duygularını kontrol edemediği ve kaybettiği an gözyaşlarına boğulur belki çaresizlik deriz buna belkide bize acı veren şeylerden böylece rahatlamış oluruz belki bi an ama aslında bence her insan gerektiği yerde ağlamalı benim yaptığım gibi erkekler ağlamaz desede ağlamam gerektiği yerde ağlarım çünkü hayat bunu gerektiriyo....  

[tahayildirim]

Ağlamak insanlarının duygularının en yoğun şekilde yaşındağı an o duyguların dışa vurulmasıdır...tanıdığım bazı insanlar hiç ağlayamadığını söylerler bundan övünenlerde var;şahsen ben çok duygusal anımda ağlarım,bana göre ağlayanlar ağlayamayanlara göre daha avantajlı..ağladıktan sonra bazı olaylar daha farklı veya bazen hayatı bile farklı görmeyi sağlıyabiliyor..

[eşref gürbüz]

Bir damla gözyaşı uğruna bir yudum sevda..





Yine sensizim bu akşam odam soğuk,yüreğim ise buruk. Dudaklarımda boş bir hayal, elimde ise o hayalin resmi var. Sensizim diyorum ya geceleri dost, kaldırımları sırdaş edinmek istiyorum. Ve hemen kumsaati misali damlayan yüreğimi,hesapsız zamana gömüp hayalin resmini aramaya koyuluyorum.




Kaldırımlarda; geçmişin istenmeyen habercileri kurumuş yapraklar, ardımda umutsuz yarınların son bekçisi geceler, sevda uçurumunda ise kaldırımlara tutsak gecelere mahkum olan gözyaşım var.




Yalnızları tek perde oynarken gecelerde,yine aynı şarkı dolandı dilime;




Gözyaşı sevda kirpiklerinde mezartaşı,


Az önce geçti hayallerimin naşı.




Matem gecesinin yağmuru çınlatırken kulağımı, yüreğim sızladı. Uzaklardan ta uzaklardan bir ses bütün bedenimi sarstı;




- Sevdiğim, gel artık




Seninle beraber fakat sensiz bir hayalin peşinde,bilinmez sokaklara daldım ve o sesi aradım. Hani aşuk maşukunu ararya, hani Leyla Mecnununa kavuşamazya, hani Ferhat Şirinine ulaşamazya o misal, gül dalında bülbül hayaliyle sokaklara daldım.




Ne olurdu bir kere,bir kere daha duysaydım "Sevdiğim,gel artık" deyişini. Hele o "Sevdiğim" deyişini. Güller döksem yoluna, umutlar adasam yarınlarına, gözyaşı akıtsam uğruna bana yine "Sevdiğim" dermisin. Söyle sevdiğim dermisin.




Bir nakış gibi işledim seni içime,bir sır gibi sakladım seni yüreğimde. Hasret


tohumları ektim "Seni seviyorum" sözünden cesaretle gözlerime. Ne olur


sevdiğim bir kere, bir kere daha.




Biliyorum söylemeyeceksin,söyleyemeyeceksin.Ama olsun ben sana geliyorum, sevdiğim. Hani bana demiştin ya;




- Vuslatımız bir başka bahara kaldı sevdiğim. Ardımdan ağlama, sakın ağlama. Gözyaşlarını sevdamızın baharına sakla.




İşte sana avuçlarımda gözyaşlarımı getirdim. Haydi uzat yüreğini uzat.


Gözyaşlarım yüreğine sevdamızı eksin..

[eşref gürbüz]

Arkamdan Ağlama!

Bende bu dünya derdi var sanma !
Benim için ağlama "yazık","ah","vah" deme!
Şeytanın tuzağına düşersen,
O zaman "eyvah" demenin sırasıdır.
Cenazem götürüldüğü zaman, "ayrılık ayrılık !" deme !
Benim buluşmam, kavuşmam
İşte o zamandır.
Beni toprağa verdikleri zaman, "elveda elvada" demeye kalkışma!
Mezar, cennet diyarının perdesidir.
Mezar hapis görünür ama,
Aslında canın hapisten kurtuluşudur.
Batmayı gördün değil mi?, doğmayı da seyret!
Güneşle aya guruptan hiç ziyan gelir mi?!
Yere hangi tohum ekildi de bitmedi?
İnsan tohumu bitmeyecek diye şüpheleniyormusun