Batılılaşma Sürecinde Aydın'larımıza Bir Bakış

[Necmettin K.]

Osmanlının son dönemlerinde biraz ilim ve irfan yapmış aydınlar genelde üç kısma ayrılmaktaydılar.

    Birinci kısım, Allah, yaratıcılık, kulluk ,sadakat ve takva arasında, ilmi bilen, ilmin gayesinin kulluk ve halifeye sadakat olarak görmekteydiler.

    İkinci grup, materyalist Avrupacı insanların takva ile Allaha daha yakın olmaktan çok, Batıya ve yeni gelişmelere inanan insanın değer yargılarını sürekli geliştirip değiştirmesine inanmaktaydılar.

    Bir başka grup ise pekala ikisininde birleştirici noktalarına bakarak çağdaş aydın ancak değerlerinden, inançlarından ayrılmayan köklü gelişmeler yaşanarak ancak yeni değerler eski değerleri inkar etmeyecek, örneğin tıpta insanı onama ve tamir etmeye (cerrahi ürolojik piskolojik) çalışarak ancak yaratanın gücünü ve sana verdiği yetkiyi inkar etmeyeceksin yeniyi alırken senin olan eskiyi kültürü vede dili inkar etmeyeceksin diyen akımdı.

    Batıcı aydınlar köklü değerlerin yerine bilim zihniyeti ve teknolojiyi koyarak çağlaşlaşılacağını savunurlarken bu bilim ve teknolojinin ne olacağına karar verememişlerdir.

    Bilim adına düşünceyi öne çıkararak, düşüncenin ve siyasi hürriyetin en başta değişmesine inananlar mutlakiyetten mutlaka meşrutiyete geçmeyi şart bilmişlerdir.Daha fazla hürriyet ile her türlü mesaleyi çözeceklerini sanmışlardır.

    O dönemde ilk defa halk-aydın çatışmasının tohumları atılmıştır.Nitekim o dönemde,Namık Kemaller hürriyet isterken bize bağlı olan Romanyanın bir çocuğu ve aydın olan Panait İstrati "dünyanın en hür diyarı Osmanlı Ülkesidir.Tanrıya ve Padişaha çatmadıktan sonra insan orada herşeyi yapmakta serbsettir" diyordu.

    Oysaki 19. yüzyılda Aurupanın materyalist bilimcilerinin fikirleri bir çok Osmanlı münevverinin başını döndürmüştür.Çünkü Osmanlı Ülkesinde Abid'in, Arif'in Şeyh'in müridi ve etrafının çokluğu, ileri görüşlülüğü, kan davaları ve bazı sulh olmamış çatışmalarda etkin rolleri ile bilinirlerken, batıda atlı arabaları ,şimendifer seyahatleri, uşakları, hizmetkarları ve bildikleri yabancı diller ile özel hediye edilen dünyada eşi olmayan eşya ve mücevherlerle anılmaları garip değilmidir???

    Bazı aydınların Fransızca mı yoksa İngilizce mi konuşması veya Almanca bilmesi gerekirmi tartışmaları yaparken Ziya GÖKALP birleştirici bir tutum takınıp bu duruma Türkleşmek- İslamlaşmak ve muasırlaşmak formülü ile yaklaşmaktadır.

    Batılı aydınlar halkı küçümseyerek kendi bilgilerinin tartışılmasına bile müsade etmemişlerdir.Bilim ve teknikte girdikleri yarış sonrasında üretimi geliştirerek güçlü duruma gelmişlerdir.

    Bizim aydınlarımız ise sadece bugüne kadar şiirin, romanın, müzğin yozlaştığını acımasızca eleştirmişler sanki yozlaşan şiiri ve romanı onlar yazmamış sanki orta asya müzik kültürünün yerine batılı veya batısız yoz müziği kendileri icat etmemiş yada getirmemişler gibi sorumluluğu üstlenmemişlerdir.

    Eskiden alimler hayır işlerini önce kendileri yapar daha sonra talebelerine ve çevrelerine tavsiye edelerdi.Şimdi ise aydınlar çevreye emredip kendileri hayırla ilgilenmemektedir.Atalarımız nesli yok olmakta olan hayvanlar için vakıf kurup koruma sağlarken şimdi aydınlar hayvanları korumayı tevsiye edip kendileri bu hayırdan uzak durmaktadırlar.

    Aydınlar ve devleti idare eden bürokratlar" halk için devlet yerine devlet için halk" sentezi olşturmuşlardır.

    Gerçek aydınlar konularında insanlığın önüne koydukları hizmetle ancak kulakları sağır olunca alıkşlanıp, geceleri sevgi gösterisi karanlığa yapılmıştır.Fakat keramaeti kendinden menkul insanların nankörlükleri fırtınalar yaratıp gökgürültüleri ile sağanaklar doğurmuşlardır.

    Eskiden alimlere iltifat edince utanırlar toplumdan kaçarlar sanki suç işlemiş gibi günaha sahip çıkarlardı.Bir ramazan günü Bağdat'ta teravihten sonra vaaz vermek üzere gelen Muhittini Arabi ,çok sayıda halkın kendini iftara yakın karşılamaya geldiğini görünce heybesinden kuru ekmek çıkarıp yemeğe başlamış.

   Zaten yolcu olanın oruç tutması farz olmamasını kullanan alim böylece halkın iltifatı yerine azarına mashar olmuş ve şükedip;

   -Yarabbim, ya onların karşısında nefsim azsada zalim olsaydım, demiş.

   Milli ve dini değerlere önem vermeyenler bağnaz olur.İlmin ve aklın gereğini yapamazlar, kendi hükümlerini tahkik yani inceleme ve detaylandırma yaparak objektif olmayı sağlayamazlar.

   Aydın, ne pahasına olursa olsun belli bir görüşü savunan ve başka görüşlere saldıran adam değil, hakikati arayan adamdır.

   Hülasa, biz aydın ve çağdaş olabiliriz.Yönümüz batıya bakabilir, ama batıcı olamayız.Zira ne biz batının bireyci, bencil ekonomik özellikleri ağır basan madde insanına benziyoruz, ne de batı toplumları toplumsal, sosyal, insanı özellikleri ağır basan Türk insanına benziyor.

   Fakat öyle kötülükler yaptılar ki yıkılan yapılır, kuruyan yeşertilir, kaybolan hayalleri gözünüzün önüne getirmeniz çok zordur.Bizleri batının suçlamasına, iftira atmasına eyvallah ama bizi bizim çocuklarımızın suçlaması ve yargısız infazı işte buna tahammül gerek, sabır gerek, olgunlaşmak gerek.

   Hülasa daha dünyada cehennem azabı  ve ateşi ile dost olamayanlar hiç tanımadıkları cenneti nasıl arzu edebilirler???

[Necmettin K.]

Gökten inen cehennem ateşine karşı yapacak bir şey yoktu.İki saat sürdü saldırı. Tayyareler Şeria batısındaki çıplak yamaçta bir lekeyi andıran Eriha köyüne doğru uzaklaşırken ,Binbaşı Vecihi sözlü raporu almaya başladı:

"Yedi yaralımız var!"
"Atlar?"
"On atımız öldü!"

Savaşı tarih yapanlar,ya da ordu karargahına rapor yazanlar için çok anlamı yoktur ölen atların.Oysa süvariler için durum böyle değildir. Ölen atlarının başına tüfeklerini yere dayayıp bakakalan süvariler gözyaşlarını içlerine akıtırlar.Eğilip atın başını okşarlar ve bir daha geriye bakmadan koşar adımlarla uzaklaşırlar.

   Binbaşı Vecihi arkadan gelen sese döndü:
   "Bu kadar çabuk mu dağılacaktı 8. Ordu?"

  Binbaşı Nezir sorusuna yanıt beklemiyordu.Onunkisi yalnızca bir hesaplaşmaya kapı aralamaktı. Binbaşı Vecihi,içinde biriken öfkeyi birden boşalttı:

   "Geç bile oldu!"
   "..."
   "Azizim,daha bir yıl evvelinden Mustafa Kemal Paşayı bile isyan ettirmediler mi?"

  Binbaşı Vecihi atını,kenarları tıraşlanmış bir kaya gibi dimdik inen yamacın dibinden uzanan patikaya sürerken sesini yükseltti:

   "Alman Mareşallerine teslim edilen ordunun karargahında Alman subayların sayısı Türklerden çok! Cephe kararları nerede verildi?"

  Binbaşı Nezir,3. Süvari kumandaının sözünü sakınmadan ,herkesin söylemekten kaçındığı gerçekleri haykırıvermesiyle ünlü olduğunu  bildiğinden kendi içinde kabaran hesaplaşmayı ona yaptırmak ister gibiydi.

 "Herhalde İstanbul'da değil!
  "Ne İstanbul'u? Bu harbe İstanbul mu karar verdi? İngiliz buralarda ne istiyorsa Alman da onu istiyor.

"Zannımca bu çok doğru !Mustafa Kemal Paşa bir yıl evvel "Yabancı kumandanlar emrinde perişan olacağız"diye yazmıştı."

"Ne oldu yazdı da? Enver, her zamanki gibi bıyık altından gülüp geçmiştir."

"Orası ayrı bahis! Zaten Almanlar bedevi aşiretlerini bizim paramızla kendi hesaplarına uygun teşkilatlandırdılar."

"Haklısınız! Kendi ceplerinden dağıtsalar neyse;bizim devlete borç yazıyorlar. Herkesin dilinde Lawrence var! Azizim! Söylermisin,demiryolu işletmeciliğini Türklerin elinden alıp Almanlara kim verdi? İngiliz Lawrence mi?

   Yukarıdaki bölümü,Mustafa Yıldırım'ın 58 Gün adlı,Hicaz dan Hataya kadar çekilmek zorunda kalan ve ihanete uğrayan Türk ordusunun ve Yıldırım Orduları Komutanı Mustafa Kemalin yaşadıklarını anlatan kitaptan aldım.

  15 Eylül 1918 de yaşananlarla ,şimdiki yaşananlar arasında fazla bir fark,mantalite açısından bulunmamaktadır.

  Kırılan,yıkılan hep bizden,gidenler hep bizden,mağluplar hep bizden,kazananlar hep onlar olmuşlardır.

  Ve ne acıdır ki! Bizi bu hallere düşürenler de yine bizim aydınlarımızdır.

  Kimileri,İngilizlerle birlik olmamızı,kimileri Almanlarla dünyaya hakim olacağımızı savunurken,şehit olacak Türk evlatlarınn acılarını yine Türk analarının çekeceğini anlatanlar olmadı.

  Yine ,günümüzde,başkaları adına savaşlara katılmamızı isteyenler oldu. Ancak çok şükür,talih bir kez bu Milletin evlatlarından yana oldu ve tüm aydınlara rağmen ,Türk ordusu Irak'a girmedi.Eğer Türk ordusu bugün Irak'ta ABD ile işgal kuvvetleri olsalar dı,şehit ailelerinin evlerindeki yangın ülkenin her tarafını sarardı.

  Çok unutkan bir milletiz,aydınlarımızın ,bizi bu savaşa sokmak için ne kadar çabaladıklarını çabuk unuttuk.

  Saygılarımla...

[Necmettin K.]

AYDINLARLA NASIL KARANLIKLARA GÖMÜLÜYORUZ?


   Ülkemizde en alt tabaka adi,utanılacak suç,tecavüz ve katliamdır.

  Toplumları düzenli ve sosyal bir yaşama zorlayan kurallar vardır. Töre,Din,Ahlak ve hukuk kurallarıdır.

  Bazen hukuken cezalandırmadığını,töre,bazen de ahlak kuralları men eder. Alkol kullanımı yasalarla men edilmez,büyük kızkardeş bekarken küçük kardeşi istemeyi töre men ederken,ahlak kuralları,pijama veya iç çamaşırı ile sokağa çıkmayı men eder.

  Avrupalı ve bizim batıcı aydınlarımız,bu yüce ve necip millete hergün tecavüzcü ve katil diyerek hakeret ederken karşılarında hayır iftira diyenleri karanlık ilan etmişlerdir.

  Ermeni soykırımı(!)vardır,hatta kadın ve çocuklara tecavüz edildi iddiaları bu millete yapılacak en son küfür olmalıdır.

  Ülkemizin her yerinde tecavüz,hele çocukların ırzına geçeni,cezaevinde mahkum ! yasalarına göre cezalandırıp,toplumun örf ve adet kurallarını uygulayanlar,asla başka milletlerin çocuklarına ve kadınlarına bunu yapamazlar.

  Eğer dünyanın herhangi bir yerinde ıssız bir orman veya arazide bir çocuğa tecavüze yeltenilse ,hayatı pahasına mani olmak isteyen ilk fert Türk evladı olacaktır. İnanıyorum ki ,yine dünyanın en azgın nehrinde veya bataklığında boğulmak üzere olan çocuğu kurtarmak isteyen yine Türk insanı olacaktır. Tarih bunun örnekleriyle doludur.

  Haber bültenlerinde,yine yaz gelmek üzere,su kanalları,ırmak veya göletlerde yalnız boğulan duydunuz mu? Mutlaka onu kurtarmak isteyen arkadaşı,komşu veya anne babası da çocukla boğulmuştur.

  Kurtaramayacağını bile bile arkadaşını veya herhangi bir vatandaş için canını feda etmek sadece bize mahsustur.

  Öyle ise ,bu millete hakareti kendisine onur ve paye edinenlerin,akılları ve vicdanları ellerinin ve kalemlerinin yazdığı,dillerinden dökülenle aynı kanaatte değillerdir.

  Tarihin derinliklerinde kalan şeref, haysiyet ve üstün insani duygularla dolu kalan olayları ve gerçek aydınların düşüncelerini sizlere aktarmak yine biz inanaların vixdani bir sorumluluğu olacaktır.

  Geliboluda hastane gemisine bir tek top mermisi atmayanların hastanesini,silahsız masum tabip,hemşire,hastabakıcı erler ve yaralılarla havaya uçuran ve arkasından yakan zihniyet,malesef içimizden kardeş bulmuşlardır.

  Karanlık duygu ve düşünceleri ile bu milletin geleceğini ve evlatlarının aydınlığını karatmaya bizim haysiyetli aydınlarımız izin vermeyecektir.

  Temenni ediyorum,ama temin edilmesinin mutlaka sağlanmasının temenni ile olmayacağına da inanıyor ve gayret bizden ,destek inananlardan,takdir yüce Allah ve şehitlerden olsun.

  Saygılarımla...

[Kazandibi]

"Türk-İslam Sentezi'nin Üstünlüğü -VS- Batı Özentisi Laik Sözde Aydın Hainler"

[ahmet.ersungur]

Bizim aydınlarımız tamamen Fransız etkisi altında kalıp Fransız ekolü içindedir Fransız ne yapsa ,dese doğrudur mantığı ile hareket eder.Onun için Türklüğe,Türke hakaret et nobeli al,dış ülkelerde saygı gör mantığındadır çünkü fransız onu yapıyor,hiç duydunuzmu aydınlarımızı bir şehit cenazesine gittiğini ailesine Türk milletine baş sağlığı dilediğini yoksa bir terörist cenazesine gittiğini ailesine baş sağlığı dilediğini acaba hangisi Fransız ne derse bizim aydın yapar.Ama yüce Türk ulusu onlara gerektiği zaman kısa kes AYDIN havası demesinide bilir.Onlar gibi aydın olacağıma Taş devrinde yaşamaya razıyım...

[Necmettin K.]

[Armağan Örki]