İstanbul'un Tarihe Malolan Klasikleri: İşyerleri/Dükkanları

[Mine Beyaz]

 Atlas Kasabı

O zamanlar super, hiper, mega'lların olmadığı, insanların mahallelerindeki küçük dükkanlardan alışveriş yaptığı günler...Hem de öyle haftalık, aylık alışverişler değil, taze taze, günlük yapılan alışverişler. Coğu annenin ev hanımı olduğu, sabah kahvaltının ardından baba işe, çocuklar okula gittikten sonra annenin evde bir aile büyüğü varsa 'Bugün ne lazım?' diye sorduğu, yoksa eline kağıdı kalemi alıp günlük liste yaptığı zamanlar.

Benim annem de o zamanının kadınlarından. O zamanlar ise 60'lı, 70'li yıllar. Her sabah bir de bizden on dakika uzakta olan (tabii ki yürüyüş mesafesi olarak on dakika!) kız kardeşiyle sabah kahvesi faslı var. Ilkönce kahve içiliyor, sonra annem 'benim kasaba gitmem lazım' diye kalkıyor. Kasap Nişantaşı'nda bir ara sokakta. Tam 'Sinekli Bakkal' görünümlü ufacık bir yer. Kapıda sinek girmesin diye koyulmuş, o boncuk boncuk tepeden aşağı sarkan 'sinek engelleyici'! Elinizle aralayıp giriyorsunuz içeri. Içerisi her zaman kalabalık. Beş altı tane plastiği hafif yırtılmış, içinden süngerleri görünen iskemle, hepsi dolu. Ufacık yerde ayakta duruyor, biri kalksa da otursam diye bakıyorsunuz.

Sahibi Ali Bey başıyla sizi hafifçe selamlıyor. Biliyorsunuz ki işiniz uzun sürecek. Ama çevrede en iyi eti satan o. Beklemekten başka çare yok. Herkes bıkkın bir ifadeyle birbirine bakıyor. Sonunda sıra size geliyor. Sürekli müşterisisiniz, ne istediğinizi zaten biliyor ama yine de 'Aman Ali Bey, kıyma yağsız olsun, iki kere çekiverin' demeden olamıyorsunuz.  Sonunda yağlı kağıda sarılmıs, taze çekilmiş kıymanızın içinde olduğu küçük paketinizi alıp eve dönüyor, günlük alışverişinızi tamamlıyorsunuz.

Cocukluğumda annemin sabrına şaşan ben, büyüyüp evlendikten aynı yörede bir süre oturuyorum, çalıştığım için sabah alışverişim yok, ama bakıyorum akşamüstleri annem oluvermişim! Sonra taşınıyoruz oralardan. Birgün Nişantaşı'nda Valikonağı Caddesi'nde yürürken bir bakıyorum gayet lüks bir dükkan, bizim Atlas Kasabı hafif bir 'sosyetik' görüntü içinde ve hala dimdik ayakta

Aradan bir çok yıl daha geçiyor, Dünya'nın öbür ucundan Internet'e giriyorum ve şu bilgiyi buluyorum:

45 yıllık bu kasabın sahipleri; dede-baba ve oğul olmak üzere üç kuşaktır et işinde. Krem rengi duvarlara asılı et resimleri, bilgi tabloları ve iç bölümünde bulunan şarküteri kısmıyla tam da semtin dokusuna uyan oldukça lüks görünümlü bir kasap burası. Birçok yerde de bulmakta zorlandığınız rosto, süt danası gibi çeşitleri burada bulmak mümkün. Üstelik buradan sadece semt sakinleri et almıyor, telefonla Zekeriyaköy'e hatta Bodrum'a vakumlu et yollanıyor

Güzel birşey yıllar sonra bir çok eskinin hala var olduğunu görmek. Atlas Kasabı da onlardan biri işte. Ne diyeyim, nice 45 yıllara

[Necdet Cevahir]

Bu başlığın başında sıkça bahsedilen Ömür Lokantasının bir fotoğrafını da Caner Tezer arkadaşımız aşağıda linkini verdiğim mesajına koymuş. Gerçekten nostaljik değeri olan güzel bir fotoğraf. Bu başlığa daha çok yakışacağını düşündüm. Kendisine ulaşamadığım için özür dileyerek aynı fotoyu buraya koyuyorum. Umarım bana darılmaz..

 

http://wowturkey.com/forum/viewtopic.php?p=528706#528706

[yılmaz büktel]

Ömür lokantasının daha yakın bir görüntüsü bir filmden capture edilmiş bu karede görülüyor.
renk farlılıkları iki resmin ayrı dönemde çekildiğinin kanıtı


 

[Necdet Cevahir]

Cemal Bey Lokantası, İstiklal Caddesi 85 numara.. Bugün yerinde Lale Sineması bulunuyor. o günlerin Beyoğlu'sunda ağzının tadını bilenlerin en meşhur uğrak yeri. Hemen karşı sırada 86 numarada ise Abdullah Lokantası.. Yıl 1930..



Kaynak Selahattin Giz Beyoğlu 1930

[Necdet Cevahir]

Tünel'e çok yakın bir mağaza.. 392 numaralı Skarlot Mağazası.. Beyoğlu'nun en iyi konfeksiyoncularından biridir Nikos Skarlatos.. Mağaza o zamanlar Foto Süreyya'nın biraz ilersinde, İsveç Sefareti'nin karşısındadır. Camında " Bu vitrindekiler yerli malıdır" yazısını okuyoruz.. Belliki Yerli Mallar Haftası sürüyor hala.. Mankenin bonesinin üzerindeki ay yıldız "yerli mal" ın altını çizen bir dekoratif öğe olarak seçilmiş..



Kaynak : Selahattin Giz Beyoğlu 1930

[bay cem]

seneler boyu karaköy de bizlere hizmet veren ve daha sonrada kadıköye taşınan Baylan Pastahanesini de unutmamak lazım.
tarih kokan atmosferi ve enfes pasta ve çilolataları için tüm çalışanlarına teşekkür ederiz.

[Necdet Cevahir]

Burası İstiklal Caddesi 314 numaradaki Bazar Du Levan. Beyoğlu’nun en büyük züccaciyecisi. 25 Teşrinievvel (Ekim) 1929 da Cumhuriyet Gazetesi’ne verdiği ilanda şunlar yazılı : “ Gillette Müsabakası. 27 Teşrinievvel Pazar günü Beyoğlu’nda Bazar dü Levan ticarethanesinde 3. noter Servet Bey , vazonun mühürünü felk ile jilet bıçaklarını sayacaktır. Muhterem halkın hazır bulunması rica olunur efendim.”
Şark Pazarı adını da kullanan Bazar dü Levan’ın yerinde, aynı işi bugün Paşabahçe Mağazası sürdürüyor.
(1992 tarihinde - N.C.)




Kaynak : Selahattin Giz - Beyoğlu 1930

[Emir Ş.]

Gar Gazinosu

1965 yılında İstanbul gece hayatına merhaba diyen Gar Gazinosu,1986 yılına kadar sunduğu eşsiz programlar ve sahne alan ünlü solistler sayesinde,Türkiye çapındaki haklı şöhretine kavuşmuştur.1986 yılında Türk gece hayatını ve eğlence anlayışını yurt dışına da tanıtmak ve Türk turizmine katkıda bulunmak amacıyla,birazda gazinoda kültürünün terkedilmesiyle konsept değişikliğine gitmiş ve son 20 yıldır türk turizm sektörünün gözdesi,Türk özgün eğlence anlayışının en önemli temsilcilerinden biri haline gelmiştir.

Gar Gazinosu İstanbul'un tarihi ve en otantik eğlence mekanlarından Yenikapıdaki mekanında,haftanın her günü turistlere,Türk mutfağının en seçkin ürünleri ile Türk müziğinden ezgiler,Türk misafirperverliği ile dolu nezih bir ortamda beynelmilel showlar,anadolu folklorunun zengin oyunları,Oryantalin sihirli figürleri ile dans ve eğlence dolu unutulmayacak bir İstanbul gecesi sunar.

www.garmuzikhol.com

[apaydin1950]

Beyoğlunda eskiden buluşma yeri MARKİZ pastanesiydi.Şu an yenilenmiş durumda.
Beyoğlu ZUHAL işkembe çorbaçısı.
Nişantaşı SÜTAŞ muhallebiçisi.
Bakırköy sahilde GELİK et lokantası.
Kalamışta TODORİ meyhanesi.
Tarabya lokantalar ve eğlence yerleri.
Tarabya kağıt helva arasına dondurma.
Beykoz pacacısı.
Eyüpsultan oyuncakcıları.

[Necdet Cevahir]

İstiklal Caddesi 330 numaradaki Oliondor Mağazası.. Oliondor, “Au Lion d’Or” dan Altın Aslan’dan bozmadır. Bu adıda kısaltıp “Oliyon” Aslan diyenler de vardır. Tabelasında “Hernevi Zarif Ayakkapları Bulunur” yazılı. Vitrinin üstünde, Rum kökenli sahibi Stavro Veleço’nun adı okunuyor. Oliondor daha sonra Kallavi Sokağı’nın sağ köşesine taşındı ve kumaş satmaya başladı. Mart 1991 e kadar yerinde duruyordu..




Kaynak : Selahattin Giz - Beyoğlu 1930