Gerçek Bir İstanbullu musunuz?

[Aktoprak]

[serkan]

3 kuşaktır İstanbulluyum. Bu gerçek bir İstanbullu olmam için yeterli mi, bilmiyorum. Gerçek İstanbullu yoktur, olanlar Bizanslıdır şeklindeki eskimiş geyiklere girmiyorum. Bunlar genelde şehri işgal eden ve sömürülecek ve çapulculuk yapacak bir kaynak olarak gören çemişlerin aciz görüşleridir şeklinde değerlendiriyorum.

[Olgay Sadak]

Biraz gec gördüm bu bölümü, bastan sona kadar da okudum, her arkadasimin Istanbullu olma kriteri (veya da sarti diyelim) cok degisik geldi bana en basta Burc´un koydugu sartlara  göre ben Istanbullu sayilmiyorum artik , ama Alexandros ve Akin üstadim sayesinde biraz teselli oldum Üstad Münir Nurettin Selcugun  " sana dün bir tepeden baktim aziz Istanbul " adli sarkinin nagmelerini duydugun zaman icin ciz ediyorsa " Bir tatli huzur almaya Kalamis´a gidiyorsan" Aleaddin Yavascanin " Bogazici sen gönüller yatagi" adli sarkiyi duyunca, aklina Bogazdan süzülen balikci teknelerini ve vapurlari getiriyorsan ve de   aksam sohbetlerinde "simdi Istanbulda olmak varmis anasini satayim" diyebiliyorsan, Bogaz köprüsünü yürüyerek de gecmesen ( zaten yogun trafikde  yürümekten de yavas gidildigi oluyor), ilcelerini sayamasamda (okulda ezberletmislerdi ama Yalova da o zaman Istanbula aitti) hele hele yeni semtlerin nerede oldugunu dahi bilmedigim icin   (mesela "Ciksalin, Yesil Pinar vs. Ulasim araclarinin üzerinde görmüslügüm var sadece) Akbilim oldugu halde, gitmedigim icin Istanbullu olmaktan dislanacaksam bu iste bir yanlislik var diyorum.
Arkadaslar saka bir yana,  ben tatilimde Istanbul´a ugramadan  Türkiyemizin nadide tatil bölgelerinde tatil yapip bulundugum ülkeye  döndügümde,  sanki Türkiyeye gidip hasret gidermis gibi hissetmiyorum,
"Beni de alin ne olur, araniza Istanbullular (hatiralar)"   diye bir sarki olacakti , simdi onu mu söylesem .....
Hepinize saygi ve sevgiler
Olgay Sadak

[Adem_20]

Babamın görevi nedeniyle 1992-1997 yılları arasında İstanbul Yenilevent' te oturdum. Ortaokul ve liseyi orada okudum.

...Ve 1997' den beri ilk kez geçen yaz (2006 yazı), lise arkadaşlarımla yıılar sonra buluşmak için İstanbul' a gittim. İstanbul' da yaşamadığım içim kendimi şanslı hissetim. Doğal ve tarihi güzellikleri ile harika olan bu kentimiz ne hale getirilmiş.

Alibeyköy' deki arkadaşımda kaldım. Ne semttir ki, bir tane bile İstanbullu göremezsiniz. Herkes bir taraflardan gelmiş. Sıkıştırmışlar semti, bunaltmışlar. Halkalı gibi, Bağcılar gibi, Gaziosmanpaşa, Küçükçekmece, Büyükçekmece, İkitelli, Ümraniye gibi. Gibi de gibi. Herkes resmen bu güzelim kente doluşmuş. Hem de ne doluşmak. Mahvedilmiş bu şehrimiz. Yerinde mutlu omayan ya da mutlu olmadığını kendine şart koşan herkes, mutlaka orada bulunan akrabaları vasıtasıyla gelmiş İstanbul' a.

Arkadaşım beni arkadaşlarıyla, çevresiyle tanıştırıyor. İnsanların " Nasılsınız? " sorusundan bir sonraki cümlesi, "Memleket neresi? " oluyor? Ben Denizliliyim diyorum. Arkadaşıma geldim diyorum. İnsanlar da kendini tanıtıyor : Biz Sivaslıyız, biz Trabzonluyuz, Biz Samsunluyuz, biz Mardinliyiz ...

Kimse İstanbullu değil açıkçası. Kimse kendini bu kente ait hissetmiyor.

Ve bu yüzden de insanlar , bu şehirde yaşayanları sevmiyor, kendini Kentli olarak hissetmiyor. Bu yüzden doluşup gelen insanlar, iş bulamayınca kapkaç yapıyor, magandalık yapıyor, kendini bir sınıfa ait olarak hissetmek için 3 büyüklerden birini tutuveriyor. Ve onun uğruna(!) diğer kendine sınıf arayan, aidiyet arayan taraftarlarla kavga ediyor.

Siyasetçiler artık İstanbul' a olan bu yoğun göçün sonlandırılmasını talep ediyor. İstanbul kültürüyle yetişmiş gerçek İstanbullular (umarım 1 milyon kadar varlardır...) buna bir son verilmesini istiyor.

Ama peki ne yapılıyor... Türkiye ' nin her şehrine dengeli olarak yapılması gereken yatırımlar hep İstanbul' a yapılıyor, Olimpiyat Stadı, Formula 1 pisti İstanbul' a yapılıyor. Bütün fuarlar, sergiler, konserler İstanbul' da yapılıyor.

Dizilerde hep İstanbul görüntüleri, boğaz görüntüleri veriliyor.

Çoğu inşaat şirketi sitelerini İstanbul' a yapıyor. Reklamlarında " İstanbul' u İstanbul' da yaşayın" , " İstanbul' da yaşamın yeni tanımı " gibi sloganlarla tüm Türkiye ' ye yayın yapan kanallarda İstanbul' u özendiren sloganlar kullanıyor.

Peki bunları duyanlar ne yapıyor? Kendi memleketinde yaşamak, orayı kaldındırmak, orada iş bulmak, oraları geliştirmek yerine, hemen akraba referansıyla İstanbul' a gidiyor. Sırf orada hayat var (!) diye gidenler bile mevcut.

İstanbul' da 4 milyon Karadenizli (bunun 1 milyonu Trabzon), 2 milyon Sivaslı, 1 milyon Erzincanlı... varmış.

Kısacası şehirlerimizin bu gidişatı iyi değil. İnsanlarımızı memleketlerinde tutmamız, orada mutlu olmalarını sağlamamız, gelmelerini istemiyorsak özendirmememiz lazım.

Yoksa hergün daha fazla kapkaç, cinayet, yaralama, magandalık olayları yaşarız.

Yoksa daha fazla başka şehirli, daha fazla başka şehirliyi öldürür.  

Yoksa daha fazla adam, daha fazla Bartınlıyı (!) denize atar.

(İstanbul' da hiç bir akrabası bulunmayan, kentinde mutlu yaşayan bir dostunuz olarak kendimi şanslı hissediyorum.)

[aksakal esra]

Ben 6 yıldır İstanbuldayım. Burç arkadaşımızın yazdığı kriterlere birçoğunu gerçekleştirdim. Ama bu ben gerçek İstanbulyumu demek değildir. Burda doğup büyüyen ataları burdan olan, tarihi güzelliklerini bilen hemen her tarafını keşfeden kişi gerçek İstanbulludur.

[m.ertug]

Sayın Fatih Ozbatur

http://wowturkey.com/forum/viewtopic.php?t=27355& ...p;start=30

adresinde yazdıklarınızı gülümseyerek okudum.

Ayrıca konu ile ilgili olarak, kah bilgilenmek kah unutulanları hatırlamak için bkz:
(İstanbulluluk ile bağlantılı olduğunu düşündüğüm bir başka adres)
http://wowturkey.com/forum/viewtopic.php?t=37918

[turgutharun]

Ben istanbul'u yürüyerek gezmesini seven bir insan olarak çoğu yere yürüyerek giden bir insanım.Gerçek istanbulu da bence böyle görebilirsiniz.Yürürken arabayla giderken görmediğiniz bir sürü şey dikkatinizi çekmekte.Mesala hiç Taksimden Beşiktaşa yürüdünüzmü yada Üsküdardan Kadıköye tafsiye ederim.

[serkan]

Sadece İstanbul'da doğanlar bile %28, demek İstanbullu o kadar az..

 

[OSMAN TUNCA]

Aslen Sakaryalıyım ancak babam 1951 yılında okul için buraya gelmiş ve bende doğma büyüme İstanbulluyum kendimide İstanbullu sayıyorum.çocukluğum 12 yaşına kadar Beykozda (1982 haziran ayına kadar ) geçti o tarihten bu yanada Üsküdardayım.iş yerim Kadıköyde her yıl Avrasya maratonuna katıldığım içinde Boğaz Köprüsünden yaya olarak çok geçtim ve o manzaraya hayranım. geçmeyenlere tavsiyem ilk Avrasya maratonuna katılın ve Boğaz Köprüsünden yaya olarak geçin.

[yasemin başak]

İstanbulu seven herkes bence İstanbul'lu