Kocaeli - Darıca - Bayramoğlu

11 yıl önce - Prş 16 Şub 2012, 15:44

25-30 sene öncesinde resimde işaretli olan Gül sokak 9 numaralı yalıda çocukluğum geçti...
Bayramoğlu yaşam tarzıydı, yaz tatili gelsede adaya gitsek diye can atardım. Neler mi yapardım adada;

Plaja kartla girer yüzerdim...
Asya pastanesinde limonata içerdim...
Komşu Necmi Şahin'in peri bacalı yalısının uzun iskelesine gidip balık tutardım...
Bizim evin rıhtımından denize girer, ortadaki kumluğa dalıp taş çıkartırdım...
Karşıdaki Hayırsız ada ve Fener adasını arka arkaya durdukları için tek ada zannederdim...
Bizim koyda bağlı olan Kilim isimli yata ve Kilim2 isimli motora ağzımın suyunu akıtarak bakardım...
Bizde olan hatırı sayılır sayı ve çeşitteki sandallara binip Kilim'de olduğumu hayal ederdim...
Yaz başında önceki sezon karaya çekmiş olduğumuz sandallara evin yanındaki kayıkhanede macun ve boya yapan abimi sorularla gıcık ederdim...
Balıkçı Hüseyin abinin getirdiği yavru köpekbalığını yüzgeçlerinden misina ile bağlayıp iskelenin kenarında gezdirirdik arkadaşlarımla... (çocukluk işte, şimdi olsa kıyamayız)
Yapı Kredi tesislerine gidip kapıdaki bekçiye ben eski umum müdür Münci Ömür'ün yeğeniyim diyip içeri girerdim. O zamanlar genel müdür değil, umum müdür denirdi

Tesis içindeki fıstık çamlarınını altından fıstık toplayıp yerdim...
Yan yalıdaki Ergun abinin Ferrari'sinin sesine bayılırdım...
Yine yan yalıdaki arkadaşlarım Barlas ve Burak kardeşlerle ve ada bekçilerinden Paris amcanın (adı Farisi'ydi galiba ama biz Paris derdik) oğluyla bisiklete binerdik. yaşıtımız olan ve sokakta açma satan Aslan'dan birşeyler alırdık...
Dadımız Arşo'nun zoruyla öyle uykusuna yatırılırdım...
Belli zamanlarda gelen Migros otobüsünden alışveriş yapardım. Ön kapıdan binip, o zamanlar yeni çıkan küçük kutulu meyveli sütlerden alıp arka kapıdan inmeyi çok severdim...
Haftada bir Darıca pazarına gidip haftalık alışveriş yapıp bu esnada çarşıdaki pelikanı görürdük...
Eve haftalık su ve meşrubat getiren kamyonu görünce sevinirdim...
Ankara'dan otobüse binerken muavine ve şöföre Bayramoğlu Mobil'de inicez diye sıkı sıkı tembihlerdik...
Bayramoğlu'ndan Mobil'e çıkmadan hemen önce sağdaki Galvaniz fabrikası yüzünden çocukluğum galvaniz ne acaba diye düşünerek geçti..

O zamanlar ilki yayınlanan Jaws filmi yüzünden arkamızı kollamadan yüzemez hale gelmiştik. Bunda balıkçı Hüseyin'in anlattığı Yelkenkaya'daki köpekbalıkları efsanesinin de payı var tabii..

Bu yazdıklarımı sadece bilenler bilir..
Adaya son olarak 1996 yılının ortalarında gittim ama gönlüm hala orada...

Sevgiler, saygılar..
Şafak Karayel..

(+)