Gençlik Yıllarımız

[Nejat Bilginoglu]

Herkesin ömründe gençlik yılları vardır. O meşhur yıllar. Herkesin gençlik anıları hikayeleri olur. Sonuçta hepimiz genç olduk, bizler halen daha o dönemdeyiz. Herneyse..

Koşabilmek genç olmanın göstergesidir bence.Tamam 70 yaşında bir kişiyide koşarken görebiliriz ama o bir istisnadır. Yolda koşabilen bir genç bir kız yada erkeği kimse yadırgamaz. Bu bir yaşlı olursa işte orada istisna başlar. Genç olmak Özgür olmaktır bazen. Sonunu düşünmeden bir şeyler yapmaktır. Yorulmak nedir bilmemektir.
Bazen aklına insanın ölümü, yaşlanmayı da getirmemektir. Hep böyle kalıcağımızı sanmaktır. Hayalleri olur genç insanın. Yapabilceğine inandığı hayalleri olur. Sevmek, sevilmek ve her zaman güçlü olmaktır. Biticeği belli olan bir şeyi biteceğini düşünmeden yaşamaktır. Aynı günün içinde birkaç gün yaşamaktır genç olmak.
Birşeylerin eksik olmadığına, gücünün herşeyi yetebiliceğine inanmaktır bazen. İstediğini giymek, istediğini içmek. Tatlı,tuzlu, zararlı zararsız hiçbir şeyi ayırt etmeden yemektir bazen genç olmak. Şekerini tansiyonunu ölçtürmeden yaşamaktır.
Hep bir koşturmaca içindeki hayatı yaşamaktır genç olmak. Genç olmak 30lu yaşların ilk yarısına kadarda devam eder. Bu yaşlara kadarda çocuklarımız olur, evleniriz yuva kurarız. Derken biz 40lı yaşlara geldikçe gençliğimizin elimizden gittiğini anlamaya çalışırız. Bazen gitmesinide istemeyiz. Hatta; bazı insanlarda yaşlandığınız kabul etmez. Gençliğini tekrar yaşamaya başlar. Muaffak olamaz tabii, bazı şeyler artık zor gelir. İşten çıktıktan sonra arkadaşları ile basketbol maçı yapmak hafta sonları halı sahaya gitmek artık zor gelir. Çocuklarıyla birlikte olur bir süre sonra. Hatta gençlik ile olan muhabbette ‘Biz daha ölmedik oğlum’ diye espiri yapabilir. Gençliğin son evresinden sonra iki evre kalır. Orta yaş ve yaşlılık..

Peki sizlerin gençlik anıları yada şuanki gençlik dönemi hakkındaki fikir ve düşünceleriniz nelerdir?

Nejat BİLGİNOGLU