İsrail ve Filistin Yönetimi Türkiye'yi istemiyor

10 yıl önce - Sal 09 Nis 2013, 00:20

Alıntı:

İsrail'i anlıyorumda bu Filistin yardakçılara ne oluyor? Zamanında bizi sırtımızdan vuran bu Filistinlileri sevmemek için bir neden daha.

Bir haber al kopyala yapıştır üstüne de yukarıdaki gibi her yeri , ırkçılık kokan(arap düşmanlığı), tamamen Türk-Filistin kardeşliğini baltalamaya yönelik bir cümle. Bu arap-filistin düşmanı arkadaş gibi bu dezenformasyonu veren bu ülkede binlerce haber yapıldı ve hepsinin de belli bir merkezden yürütüldüğüne ve kimlere hizmet ettiğine hepimizin dikkat etmesi gerekiyor.Bu haberlerin yapılış zamanları da hiçbir zaman tesadüf olmadı hepsi planlı,programlı işleyen senaryonun kareleri.Bu şahsın bakış açısına göre İsrailli katillerin filistinli çocuklara, kadınlara yaptıkları katliamlara,tecavüzlere, evlerinden yurtlarından etmelerine,üzerlerine fosfor bombaları yağdırmalarına göz yummalıyız ne de olsa o çocukların dedeleri bizi sırtımızdan vurdu.Bu nasıl bir insani yaklaşımdır. Arkadaşın Filistinlileri sevmemek için oldukça çok nedeni varmış bu da onları sevmemek için kendisi için oldukça tatmin edici bir haber. Alibjk bak benden de sana bir kopyala yapıştır yazı bunu iyi oku da insanlıktan biraz nasiplen

Alıntı:

Ne zaman Araplarla yakınlaşma gündeme gelse,
bazı çevreler hemen
“Araplar bizi sırtımızdan vurdu” edebiyatını canlandırırlar.
Bağdat bombalanırken, hatta Müslümanların ilk kıblesi olan Mescid-i Aksa
taciz edilirken bile, “Arapların bizi sırtımızdan vurduğu”nu hatırlatarak,
bu “hain”lerin başına gelen felaketlere seyirci kalmamızı isteyenler,
hatta onlara bir darbe de bizim vurmamız gerektiğini savunanlar olmuştur.

Muteber bir tarihçimiz, Ramallah’ın acımasızca bombalandığı Mart 2002’de,
İsrail’in zulmüne ve Filistinlilerin mazlumiyetine dair bir şeyler söylemesi için
davet edildiği bir konferansta,
“Zamanında Osmanlı’ya baş kaldırıp ihanet eden Filistin,
bugün bu ihanetini canıyla ve malıyla ödemektedir.”
demişti.
Türklerle Araplar arasındaki fitneyi büyütmekten ve dolayısıyla
emperyalistlerin Ortadoğu’daki konumlarını güçlendirmekten başka bir işe yaramayan
“Araplar bizi sırtımızdan vurdu” edebiyatı, ne hazindir ki,
en değerli münevverlerimizin bile iltifatına mazhar olabiliyor!

Evvelâ şunu tesbit edelim:
Irak veya Filistin’de bir bedel ödeniyorsa, bu bedeli hepimiz ödüyoruz.
Müslümanların kardeşliğine vurgu yapan âyetler ve hadisler,
Müslüman Araplara sıkılan kurşunları kendi bedenlerimizde hissetmemizi icap ettirir.
“Elhamdülillah Müslüman’ım” diyen herkes Irak’ı, Filistin’i
kendi meselesi olarak görmeye mecburdur.
“İhanetlerinin bedelini ödüyorlar” diye kestirip atamayız,
çünkü “onlar” diye bir şey yok, vurulan biziz.
Bunun altını kalın çizgilerle çizdikten sonra
Osmanlı’ya ihanet meselesine gelelim:
Tarih kitapları Şerif Hüseyin’e bağlı birliklerin Gazze cephesinde
İngilizlerin yardımına koştuklarını yazıyor ama Filistin isyanı diye
bir şeyden bahsetmiyor.
Bahsettiğini farz etsek bile,
Filistinli çocukların İsrailli teröristler tarafından kurşuna dizildiği günlerde
“Zamanında Osmanlı’ya baş kaldırıp ihanet eden Filistin”den dem vurmak
ahlâki değildir. Anlamlı da değildir.
Komşuları arasında iki büyük Arap devleti bulunan Türkiye’nin
idarecileri ve münevverleri, İslam kardeşliğine inansalar da inanmasalar da,
Arap âlemiyle iyi münasebetler geliştirmeye mecburdurlar.
Arap şehirlerinin bombalanması
“Araplar bizi sırtımızdan vurdu” yarasını kaşımaya değil
kapatmaya vesile edilmeli ve Türk kamuoyunda
Araplara sempati uyandıracak tavırlar sergilenmeli.

Her fırsatta 1. Dünya Savaşı’ndaki çatışmalara gönderme yapmak,
üstelik bu çatışmaların boyutunu abartmak, iyi niyetle izah edilemez.

Yeri gelmişken,
Filistinlilerin değil ama Siyonistlerin bizi arkadan vurduğunu hatırlatmak isteriz.

Yahudi tarihçi Martin Gilbert’in “A Complete History of First World War”
(Birinci Dünya Savaşı’nın Tam Tarihi) adlı kitabından okuyalım:
“Birçok Yahudi Türkiye’nin yenilgisinin Filistin’de bir Yahudi özerkliğine
yol açmasını umuyordu. O kış (1917) Londra’da
bir Romanya doğumlu Filistin Yahudisi Alex Aaronsohn,
Türkleri Filistin’den çıkartmanın bir yolunu bulmak amacıyla İngilizlere hizmet sundu.
Ailesi, Filistin’de bir casus şebekesi kurmuştu bile.
O, bu şebekeyi İngilizlerin hizmetine verdi.
Gazze ve Birüssebi arasındaki çöldeki kuyuları ve
su kaynaklarını iyi biliyorlardı.
Bu bilgi, İngiliz kuvvetleri ileri harekata geçecekleri vakit, çok işe yaradı.
(...) İngiliz hükümeti Filistin’deki Türk idaresini İngiliz idaresi altında
bir Siyonist antite ile değiştirme düşüncesine yaklaştı.
O yaz, Lord Rotschild Filistin’de bir Yahudi Ulusal Ülkesi kurulması için
bir taslak sundu;
böylece Yahudiler Müttefik ordularında görev alarak Türklerin
bozguna uğratılmasını önemli bir amaç haline getirmeye teşvik edileceklerdi.
(...) Allenby ordusu,
Yafa’nın kuzeyindeki sahilin yanıbaşındaki ovada Kudüs’ün kuzeyine doğru
hareket etmeyi beklerken,
birçoğu Rusya doğumlu 5000 Filistinli Yahudi silah altındaydı...”
(Aktaran: Cengiz Çandar)

Alıntı:

Sharon’cu vicdansızlar- Filistin yalanları
Şerif Hüseyin’in ve oğullarının komuta ettiği bedevi kabileleri, Mekke-Maan hattında, yani ‘asıl cephenin gerisi’nde İngiliz kuvvetlerine yardımcı olmuştur. Filistin’de tek bir Arap ayaklanmamıştır. Suriye’de, Irak’ta, Lübnan’da Türk kuvvetlerini ‘arkadan vuran’ herhangi bir olay olmamıştır. Arapların ezici çoğunluğu, İstanbul’a yani Türkiye’ye sadık kalmıştır. Arabistan Yarımadası’nın Hicaz bölümünden Akabe’ye kadar olan ‘cephe gerisi’ dışında, Arapların Türkleri arkadan vurduğuna dair tarihte herhangi bir kayıt yoktur.” (Cengiz Çandar, “Sharon’cu Vicdansızlar-Filistin Yalanları”, Yeni Şafak, 5 Nisan 2002 )
Muhafazakar Müslüman Arapların çoğu, Osmanlı’ya sadakat duyguları içindeydiler. Hatta sadece Sünni Araplar değil, Irak ve Suriye’deki Şii Araplar arasında bile Osmanlı’ya ve Hilafet’e bağlılık duygusu vardı. (Kemal Karpat, İslam’ın Siyasallaşması, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2004, s. 379 )

Ayyıldızlı Osmanlı Sancakları Altında İtalyanlar’a Karşı Şavaşan Libyalı Araplar

İşgallere Karşı Türk Arap Direnişi

Araplar İtalyanlara Karşı Trablus’da Türklerle Omuz Omuza Ayyıldızlı Sancağın Altında