İstanbul Vapura En Son Binmek Nasıl Bir Duygudur?

[can a.]

Vapura en son binmek, vapurdaki diğer yolculara göre zamanını en optimum kullanma becerisidir.

[black_tolga]

Sevgilim'in gözlerine daldığım bir gün .. Konak'dan Karşıyaka'ya gidmemiz gerekmişdi .

Tıngır Mıngır , iskeleye giderken , vapurun iskelede bütün yolcuları hemen , hemen aldığını görmüştük, el ele , tutuşarak hızlı adımlarla kentkart'ımızı basıp son bir hızla vapura yetiştik.

Neyse ki ; O Vapur'un son yolcusu biz olmuştuk ...

[habibkadir]

vapuru saniye farkıyla kaçırmak ya da vapuru kaçıran ilk yolcu olmak ne kadar acı bir durumsa vapura en son binmek te o kadar keyifli. üstelik vapur beklemek için harcayacağınız zamanı da tam anlamıyla başka bir işiniz için kullanmış olmayı düşünmek daha da keyif verici...

[erkanyure]

[Mesut.]

Birde aksiyon olsun diye kurulan aparat yerine vapura zıplayarak geçmeye çalışırken,aralıktan suya düşmek var.bu durumun nasıl bir duyğu olduğu bende daha fazla merak uyandırıyor.

[aytekinn]

Bu aksilikler zinciri beni de asla yanlız bırakmaz. Zincir diyorum çünkü bilirsiniz 20, 40, 00'lı saatlerde hareket eder Eminönü - Kadıköy vapuru. Ben ise her zaman Eminönü'ne geldiğimde kesin 16-17 geçiyordur ve önümde sadece iskelenin kapısı değil geçmem gereken bir alt geçit, kalabalık ve geçit sonrası en az 80 metre mesafe vardır. Şöyle vapurun kalkmasına daha 5-10 dakika kala hiç denk gelmedim.

[Akın Kurtoğlu]

[34mustafa42]

Vapura hiç en son olarak binmedim ama en son bineni seyretmek çok eğlenceli. Hele elinde paketlerde varsa, rüzgarda savrulan poşet gibidir. Ceketi falan şişer kravatı suratını kapatır. Kıpkırmızı olarak vapura biner , sanki ilk gelen oymuş gibi etrafına bakar oturacak yer varmı diye.

[Cemoli D18]

karşıya metrobüs yapılmamıştı inşaa halindeydi FENER sivas maçına gidiyorum kardeşimle koştuk tam girecektik ki kapıyı çektiler tam bize denk geldi çok koymuştu ama allhatan maçı kaçırmamıştık sonucuda 4-2 yenmiştik:))

[Mehmet DK]

Bu konu beni çok eski tarihlere (1975 - 1983) götürdü. O yıllarda çok sık yolculuk ederdim Vapurlar ile. Genel olarak, Haydarpaşa- Karaköy bazende Kadiköy- Sirkeci hattını kullanırdım. O dönemlerde ki maddi durumum pek ahım şahım olmadığından, karnımı genellikle ucuz yiyecekler ile doyururdum.

Diyeceksiniz ki bu hikayenin konu ile ne alakası var !!

Evet anlatayım hemen. O yıllarda Vapura binilmek üzere turnikelerden geçtikten sonra, tertemiz beyaz renkte ve oval biçimdeki sandıkların içerisinde, yine beyaz önlük ve şapkalı kişilerce lahmacun satılırdı ( genelde aynı kişi olurduysa'da, arada bazen değişik satıcılar'da olurdu ) bende o lahmacunların hastasıydım ve her zaman da o lahmacunlardan alıp, Vapur'da ayran eşliğinde yiyebilmek için hep sona kalırdım. Hatta birkeresinde kapıyı kapatma ile görevli arkadaş azarlamıştı beni O zıkkımı Kadiköyden de alabilirsin diyerek

Evet çok haklıydı beni azarlamakta, ama nerden bilecekti benim Kadiköydeki lahmacunlardan o müthiş tadı alamadığımı.

Sandığın üssten yarım açılan kapağını açtığında mis gibi kokusu yayılırdı ortalığa. Önce üstteki örtüsünü açar içinden iki tane buharları tüten lahmacunu tablaya koyar içine doğranmış soğan ve maydonozunu, yeşil salatasını, biberini, tuzunu koyar, bir güzelde yuvarlayıp rulo yapardı ki, ben sabırsızlıktan, Vapurda ki bekleyen yolcular gibi kriz geçirirdim. Hepsi tarihe karıştı gitti ne yazık ki.